Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
Strona główna Historia Reformy sejmu niemego

Reformy sejmu niemego

W roku 1715 została zawiązana konfederacja sandomierska, występujaca przeciwko obecności w Polsce wojsk Saskich oraz przeciwko Augustowi II Sasowi (królowi Polski w latach 1697 – 1704 i 1709 – 1733), pragnącemu przeprowadzić reformy w kraju i wzmocnić władzę centralną. Końcem konfederacji był sejm niemy, na którym nastąpiło oficjalne pogodzenie króla i szlachty. Sejm ten  obradował tylko jeden dzień – 1 lutego 1717 roku, a jego nazwa wzięła się z faktu, że nie zezwalano na dyskusję, obawiając się, że może ona zakończyć się kłótnią, a ta doprowadzi do zerwania obrad (zatem warunki były z góry ustalone, rolą sejmu było ich potwierdzenie).

Reformy tego sejmu stanowią bardzo kontrowersyjną kwestię. Można wskazać jako pozytywny sam fakt, że wreszcie jakieś reformy udało się przeprowadzić. Warto jednak już na początku zaznaczyć, że gwarantem ustaleń był car rosyjski, co w praktyce oznaczało, że ma on podstawę prawną dla ewentualnej ingerencji w sprawy Rzeczospolitej. Chociaż August II jak najbardziej pragnął reform, te z roku 1717 nie były po jego myśli. Po pierwsze ograniczono do zupełnego minimum liczebność wojsk saskich na terytorium Polski. Tym samym król tracił niezależność, chociażby jedynie symboliczną, wynikajacą...

Podobne wypracowania