„Epos o Gilgameszu” i „Enuma Elisz” - kultura Mezopotamii

Mezopotamia należy do tych rejonów, które w czasach starożytności pozwoliły na rozwinięcie się nie tylko wojskowości, polityki i rzemiosła, to również dziedzictwo literackie, które w postaci esejów czy to wojennych czy to religijnych stanowią dziś wspaniałą wartość i są omawiane w każdej szkole w każdym zakątku świata. Jak dziś wiadomo historia Mezopotamii i państw-miast tam się znajdujących jest bardzo bogata.

Największą spuścizną Mezopotamii była cywilizacja posługująca się pismem. Mezopotamia miała wspaniałe dziedzictwo, tym dziedzictwem była sztuka pisania eposów. Dzięki piśmiennictwu, które było swoistym spoiwem cywilizacyjnym tereny Mezopotamii obfitowały we wspaniale rozwijającą się kulturę i sztukę. Najstarsze teksty pochodzą z ok. 3000 r. p.n.e. Z reguły były to małe gliniane tabliczki. Od tego momentu pismo klinowe zaczęło się rozwijać i przechodziło ewolucję, było udoskonalane z roku na rok o czym świadczą tabliczki z różnych okresów czasu i z różnych miejsc. Rozwój piśmiennictwa sprawił, że dzisiejsi historycy...