Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
Strona główna Historia Francesco Petrarca „Sonety do Laury” - Sonet 134. – interpretacja i analiza utworu

Francesco Petrarca „Sonety do Laury” - Sonet 134. – interpretacja i analiza utworu

Sonet CXXXIV (incipit Nie mam spokoju, choć wojować nie chcę) zbudowany jest z dwóch tetrastychów z rymami parzystymi oraz dwóch tercyn zakończonych rymami krzyżowymi. Cały utwór zbudowany jest z wypowiedzi oksymoronicznych

W strofie pierwszej podmiot prezentuje swoje wnętrze, w którym kłębią się przeciwstawne uczucia. Z jednej strony odczuwa niepokój i rozchwianie, ale nie jest skory do podejmowania walki. Jednocześnie jego myśli i dusza przepełnione wzniosłością i najpiękniejszymi doznaniami, sprawiają, że odcina się od tego co przyziemne – metaforyka lotu w obłokach – ale i są momenty, które czynią go czymś marnym w jego oczach, niegodnym – metaforyka robaka pełzającego po polu. 

Drugi czterowiersz przybliża rolę ukochanej podmiotu, która według niego jest przyczyną takiego rozdwojenia, jakie zmuszony jest odczuwać. Oskarżenia jakie wobec niej stosuje, są pełne egzaltacji i wyolbrzymienia. Czar jaki na niego rzuciła, przyrównuje do więzienia, w którym znajduje się jego serce, a on sam jest  w tej sytuacji niewolnikiem, kimś podrzędnym. W wersie drugim „ja” liryczne wprost daje do zrozumienia, że kobieta odtrąca go, ale on nie potrafi żyć obok obojętny,...

Podobne wypracowania