Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
weekendowo.pl
Strona główna Język polski Jarosław Iwaszkiewicz „Szczęście” - interpretacja i analiza wiersza

Jarosław Iwaszkiewicz „Szczęście” - interpretacja i analiza wiersza

Utwór „Szczęście” pochodzi z debiutanckiego tomu Jarosława Iwaszkiewicza pt.: „Oktostychy” (1919 r.), wpisując się w narzuconą całemu zbiorowi estetykę artystowskiego wyrafinowania, jakie przejawia się już w samej formie zawartych tu poezji – oktostych jest bowiem regularnym wierszem złożonym z ośmiu wersów z obowiązkowymi rymami. Poeta potraktował jednak tradycję z właściwą Skamandrytom „pogodną niedbałością”, zachowując co prawda wszelkie rygory formalne oktostychu, ale wykorzystując je dla opowiadania o rzeczach błahych, codziennych, z pewnością nieprzystających do poezji wysokiej, na jaką Iwaszkiewicz powoływał się w swojej neoklasycystycznej poetyce.

Podobnie i treść „Szczęścia” odnosi się być może do wartości kojarzonej z górnolotnymi słowami i zjawiskami, podmiot liryczny odnajduje je jednak w momentach przekornie przyziemnych, dostępnych każdemu z nas, choć kryjąca się w nich magia umyka nam częstokroć w pośpiechu codzienności.

Podmiot liryczny wiersza występuje jako ten, który owe nieoczekiwane źródła szczęścia wskazuje nam niejako od niechcenia, bezwiednie. Nie ujawnia się bezpośrednio, rezygnując całkowicie z pierwszoosobowych form czasownikowych, co wzmaga efekt uniwersalności...

Podobne wypracowania