Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
Strona główna Język polski Adam Mickiewicz „Dziady” cz. IV - problematyka utworu

Adam Mickiewicz „Dziady” cz. IV - problematyka utworu

Problematyka IV części „Dziadów” Adama Mickiewicza skoncentrowana jest przede wszystkim na miłości. Ta część dramatu jest de facto wielkim monologiem Gustawa na temat miłości romantycznej. Jego postawie przeciwstawiona została postawa Księdza – oświeceniowego racjonalisty i stoika.

Gustaw pozwolił swej wielkiej miłości rządzić własnym życiem. Zaczytany w romansach („Nowa Heloiza” Rousseau i „Cierpienia młodego Wertera” Goethego), bohater przez całe życie pragnął dotrzeć do ideału, który okazał się – koniec końców – fikcyjny. Gustaw poszukiwał miłości idealnej, boskiej kochanki, lecz rzeczywistość przyniosła mu tylko rozczarowanie. Zagubiony w sferze marzeń, nie potrafił poradzić sobie z realiami otaczającego go świata, jego ukochaną wydano za mąż za innego mężczyznę, natomiast bohater popadł w obłęd. Ostatecznym ciosem był dla niego widok ukochanej z mężem: nie mogąc sobie poradzić z ogromem swej miłości, Gustaw popełnił samobójstwo. Jako widmo został skazany na błąkanie się po ziemi, lecz w dalszym ciągu posiadał wiarę w miłość – według niego miał zostać połączony z ukochaną po jej śmieci.

Mickiewicz nie podaje nam jasnego wyjaśnienia odnośnie powodu śmierci Gustawa. Być może...

Podobne wypracowania