Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
weekendowo.pl
Strona główna Język polski Jan Twardowski „Mrówko, ważko, biedronko” - interpretacja i analiza wiersza

Jan Twardowski „Mrówko, ważko, biedronko” - interpretacja i analiza wiersza

Utwór „Mrówko, ważko, biedronko” jest forma kontemplacji poety nad Naturą. Wiersz wyraża zdziwienie i jednocześnie zachwyt nad urodą i różnorodnością świata. Twardowski jako poeta pochyla się nad najmniejszym stworzeniem doceniając jego niezwykłość i piękno. Poeta w prosty sposób wyraża miłość do świata i z czułością patrzy na  współczesny świat. Poeta pisze:

„Mrówko co nie urosłaś w czasie wieków 
ćmo od lampy do lampy 
na przełaj i najprościej 
świetliku mrugający nieznany i nieobcy 
koniku polny 
ważko nieważka 
wesoło obojętna 
biedronko nad którą zamyśliłby się 
nawet papież z policzkiem na ręku”

W utworze odnaleźć można bardzo charakterystyczną dla poety postawę franciszkańską, której sednem było przekonanie, że w naturze, przyrodzie objawia się Bóg Stwórca. Twardowski pisał w swoich pamiętnikach: "Zachwyca mnie otaczający nas świat, jego kolor, dźwięk, zapach, różnorodności...) Długo i cierpliwie uczyłem się przyrody, czytam książki przyrodnicze, zbieram zielniki(...) Wiem, że liść wiązu drapie, że gryka rośnie na czerwonej łodydze, że gile mają nosy grube, a dudki...

Podobne wypracowania