Czesław Miłosz i Zbigniew Herbert - nauczyciele moralności

Współczesny człowiek musi radzić sobie w wieloma wyzwaniami. Staje się coraz trudniejsze ponieważ zamazują się drogowskazy, płowieją księgi i odchodzą ludzie, którzy mogliby pomóc obrać właściwą drogę postępowania. Niezwykle trudno jest dzisiaj mówić o moralności. Granica między tym, co moralne, a tym co niemoralne jest płynna, co więcej, zależy od różnych okoliczności i punktów widzenia.

Miłosz i Herbert zostali  w temacie nazwani „nauczycielami moralności”. Czego konkretnie uczą nas przywołani poeci?
„(...)Nie jesteś jednak tak bezwolny,
A choćbyś był jak kamień polny
Lawina bieg od tego zmienia
Po jakich toczy się kamieniach.(...)

Powyższy cytat pochodzi z „Traktatu moralnego” Czesława Miłosza. Wybrałam go dla zobrazowania tezy postawionej w temacie, bo uważam, że zarówno Herbert, jak i cytowany powyżej, Miłosz tak właśnie pojmują moralność. Jako aktywną postawę wobec otaczającego świata. Obaj poeci na łamach swoich wierszy próbują uzmysłowić,  że kształt świata zależy od ludzi, a nie odwrotnie. Nakładają zatem na każdego z nas odpowiedzialność za  realia naszego życia.

Chciałabym wprowadzić pewien porządek do moich rozważań. Spróbuję przeanalizować wybrane utwory obu poetów pod kątem ich stosunku  do systemu politycznego, w jakim zetknęli się podczas i po II wojnie, ich stosunku do tradycji oraz powinności jakie ciążą na poecie i poezji.

W cytowanym już przeze mnie „Traktacie moralnym” Miłosz nawołuje do przeciwstawienia się temu wszystkiemu, co niosą z sobą ideologie...