Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
Strona główna Język polski Władysław Broniewski „Żołnierz polski” - interpretacja i analiza wiersza

Władysław Broniewski „Żołnierz polski” - interpretacja i analiza wiersza

Władysław Broniewski to poeta, który w swojej wczesnej twórczości łączył elementy romantyczne z własną refleksją na temat zastanego świata. W jego poezji odbijają się dynamiczne zmiany, które miały miejsce w Polsce pierwszej połowy dwudziestego wieku. W czasach II wojny światowej poetyckie poglądy Broniewskiego już były wykrystalizowane. Twórca, będący żarliwym patriotą pełnym dumy i wewnętrznego zapału, dotkliwie odczuł klęskę września 1939 roku. Zainspirowany tragicznymi wydarzeniami historycznymi napisał wiersz pt. „Żołnierz polski”.

Bohaterem lirycznym utworu jest żołnierz, który brał udział w Kampanii Wrześniowej. Wiersz jest bardzo nastrojowy i melancholijny. Rozpoczyna go dwuwiersz: „Ze spuszczoną głową, powoli, / idzie żołnierz z niemieckiej niewoli”. Już tutaj ma miejsce charakterystyka żołnierza: jest on zmęczony, obolały, niemalże odarty z godności. Chociaż dzielnie walczył wraz z towarzyszami, jego pułk został rozbity, inni żołnierze zginęli, a on wraca do domu. Nie posiada broni, „pod Warszawą dał ostatni wystrzał, / potem szedł. Przez ruiny. Przez zgliszcza”.

W wierszu zostaje wykorzystany motyw wędrówki. Opis pokonywanej przez żołnierza drogi jest bardzo przygnębiający –...

Podobne wypracowania