Adam Mickiewicz „Dziady” cz. III, Tadeusz Borowski „U nas w Auschwitzu...” - literackie obrazy ofiar. Porównanie

„Dziady” Adama Mickiewicza, a dokładniej ich III część, opisuje m.in. wydarzenia mające miejsce po aresztowaniu i rozwiązaniu stowarzyszenia Filomatów i Filaretów, którego członkiem był nasz wieszcz narodowy. Znajdziemy tam brutalne opisy represji pastwiących się nad Polakami Rosjan. Trzeba zauważyć, że poecie nieobca była idea mistycyzmu oraz mesjanizmu narodu polskiego, stąd portret ofiar uświęconych, czystych, uczciwych i niewinnych.

„U nas w Auschwitzu” jest to opowiadanie Tadeusza Borowskiego pochodzące ze zbioru „Pożegnanie z Marią”. Tutaj narrator przedstawia postacie ofiar łagrowanych, a cała akcja utworów toczy się wokół jednego, przeklętego miejsca – obozu koncentracyjnego. Prace Borowskiego zaliczamy do nurtu literatury powojennej (opowiadania zostały spisane w wieku XX). Oba utwory przedstawiają różne wizje człowieka – ofiary.

W III części „Dziadów” Adama Mickiewicza o ofiarach caratu rosyjskiego dowiadujemy się między innymi z opowiadania Sobolewskiego. W czasie powrotu z przesłuchania widział, jak kibitkami wywożono dwudziestu studentów żmudzkich. Byli wśród nich brat Jacka, Janczewski i Wasilewski. Wszyscy skazańcy mieli ogolone głowy i byli skuci łańcuchami. Najmłodszy z nich miał około dziesięciu lat...