Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
Strona główna Język polski Adam Mickiewicz „Pan Tadeusz” - Inwokacja - analiza i interpretacja

Adam Mickiewicz „Pan Tadeusz” - Inwokacja - analiza i interpretacja

Inwokacja to rozbudowana apostrofa o wzniosłym charakterze. Zgodnie z antyczną tradycją inwokacja rozpoczyna epopeję, stanowiąc jednocześnie prośbę o natchnienie oraz określenie zasadniczego tematu dzieła. W „Panu Tadeuszu” inwokacja skierowana jest do Litwy, kraju lat dziecinnych. Mickiewicz przywołuje w swym eposie obraz dawnej Litwy, zapamiętanej z dziecięcych lat: „Dziś piękność twą w całej ozdobie/ Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie”. Maluje ją w idyllicznych barwach. Z drobiazgowością i czułością przedstawia litewski krajobraz. Już w samej inwokacji pojawiają się obrazy pól i lasów, w dalszej części dzieła poeta przedstawia też dawną obyczajowość, tradycje, społeczeństwo, historię swej ojczyzny i jej nadzieje na przyszłość.

W pierwszych wersach Mickiewicz porównuje Litwę do zdrowia. Jest to wyraźne odwołanie się do twórczości Jana Kochanowskiego („Szlachetne zdrowie,/ Nikt się nie dowie,/ Jako smakujesz,/ Aż się zepsujesz”). Z ojczyzną jest podobnie – nie doceniamy jej, dopóki nie poniesiemy straty. Mickiewicz pisze swe dzieło na emigracji, dominującym uczuciem jest tu tęsknota. Tylko pamięć pozwala mu wracać na Litwę. Odwołanie do Kochanowskiego stanowi też podkreśleniem związków...

Podobne wypracowania