Adam Mickiewicz „Przyjaciele” - streszczenie, interpretacja bajki

„Przyjaciele” Adama Mickiewicza odwołują się do konwencji bajki wywodzącej się od Ezopa. Ta krótka historia przedstawia scenkę rodzajową rozgrywającą się w lesie. Na początku jednak dostajemy charakterystykę dwojga przyjaciół – Mieszka i Leszka – którzy zawsze wszystkim się dzielili, mieli wszystko wspólne i uchodzili za wzór relacji przyjacielskich.

Spacerując po lesie, natknęli się na niedźwiedzia. Leszek szybko wspiął się na wierzchołek drzewa, natomiast Mieszek, jako że nie posiadał tej umiejętności, został na ziemi prosząc przyjaciela o pomoc. Ten jednak nie zamierzał zejść ze szczytu drzewa. Kiedy niedźwiedź zbliżył się do Mieszka, ten ze strachu zemdlał, co spowodowało, że zwierz uznał człowieka za martwego, a jak wiadomo – padlina nie stanowi dla niedźwiedzi atrakcyjnego posiłku. Zostawił więc Mieszka i odszedł.

Kiedy było już po wszystkim, Leszek zszedł z drzewa pytając o samopoczucie (...)