Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
weekendowo.pl
Strona główna Język polski Motyw przemijania w baroku - poezja Daniela Naborowskiego i Zbigniewa Morsztyna. Opracowanie tematu

Motyw przemijania w baroku - poezja Daniela Naborowskiego i Zbigniewa Morsztyna. Opracowanie tematu

Zarówno Daniel Naborowski, jak i Zbigniew Morsztyn, byli przedstawicielami epoki baroku, która koncentrowała się na problemie przemijania i ulotności dóbr ziemskich. Bardzo popularny w owym czasie był motyw vanitas, a więc topos marności. Obaj poeci nie stronili od elementów wanitatywnych w swoich utworach dając im rozmaity wyraz.

Daniel Naborowski jest najbardziej znany ze swego utworu pt. „Krótkość żywota”. Posługując się hiperbolą, przedstawia w nim życie człowieka jako niesłychanie krótkie i znikome.

„Godzina za godziną niepojęcie chodzi…” - utwór, który zaczyna się od tych słów, pragnie niewątpliwie uświadomić nam, jak prędko upływa czas, który przeznaczony jest dla nas na ziemi. Cały mechanizm mijania godzin i lat, stanowi dla podmiotu lirycznego tajemniczą zagadkę. Jest on świadomy, że to, co już nastąpiło, nie ma szans na powrót. Także ludzie, którzy przeżyli swój czas na ziemi, bezpowrotnie z niej schodzą.

Przemijanie nie jest tylko procesem, na który możemy spoglądać z perspektywy. W każdej pojedynczej sekundzie odbywa się częściowe obumieranie naszej istoty. Dlatego „Wtenczas, kiedy ty myślisz, jużeś był, niebożę”...

Podobne wypracowania