Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
Strona główna Język polski Portret Sarmaty w literaturze i malarstwie baroku. Omów na wybranych przykładach

Portret Sarmaty w literaturze i malarstwie baroku. Omów na wybranych przykładach

Sarmatyzm był formacją kulturową, która funkcjonowała w Polsce od końca XVI do połowy XVIII wieku. Szlachta polska nazywająca siebie sarmatami miała według niej pochodzić od Sarmatów, czyli niegdysiejszego ludu mieszkającego między Wołgą a Donem i odznaczających się miłością do wolności, dobrodusznością, gościnnością, odwagą i męstwem. Wiara w taki mit ważna była dla narodowej tożsamości i zjednoczenia narodu. Sarmaci charakteryzowali się konserwatyzmem i hołdowaniem tradycji, niechęcią do reform, umiłowaniem spędzania czasu na rozmowach, biesiadach zakrapianych alkoholem, tańcach i ucztach, częstym organizowaniem sejmików, pospolitych ruszeń.

W polskim baroku nie brakuje dzieł, w których wykorzystany został motyw szlachcica sarmaty. W literaturze obraz sarmaty znaleźć można w „Pamiętnikach” Jana Chryzostoma Paska. Dzieło to zawiera bogate opisy zwyczajów oraz mentalności szlacheckiej w drugiej połowie XVII wieku. Sylwetki polskich sarmatów jakie umieścił w swych „Pamiętnikach” Pasek nie są pozytywne. Autor ukazał szlachtę jako bardzo silnie przywiązaną do otrzymanych przywilejów oraz swobód szlacheckich. Wytykał ich pieniactwo, warcholstwo. 

Także Wacław Potocki w swej twórczości...

Podobne wypracowania