Słota „O zachowaniu się przy stole” - interpretacja i analiza utworu

„O zachowaniu się przy stole” stanowi jeden z najcenniejszych tekstów staropolskich. Jest to najstarszy zachowany tekst polski o tematyce niereligijnej. Wiersz funkcjonuje pod dwoma równorzędnymi tytułami - „O zachowaniu się przy stole” oraz „Wiersz o chlebowym stole”.

Słota podejmuje w swym utworze problem etyki biesiadowania. Utwór podzielony jest na dwie części, pierwsza z nich opisuje odpowiednie bądź nieodpowiednie zachowania przy stole, druga natomiast porusza problem odpowiedniego traktowania dam.

Wiersz zaczyna się od tradycyjnego zawołania do Boga i prośby o łaskę natchnienia: „Gospodnie, da mi to wiedzieć, / Bych mogł o tem cso powiedzieć, / O chlebowem stole”. Jego warstwa opisowa jest całkowicie podporządkowana warstwie dydaktycznej. Nauka, której dostarcza, jest zawarta w utworze poprzez podawanie przykładów zachowań niedopuszczalnych i konfrontowanie ich z działaniami chwalebnymi, (...)