Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
weekendowo.pl
Strona główna Język polski Adam Mickiewicz „Dzień dobry” - interpretacja i analiza sonetu („Sonety Odeskie”)

Adam Mickiewicz „Dzień dobry” - interpretacja i analiza sonetu („Sonety Odeskie”)

„Dzieńdobry” to XV utwór w cyklu „Sonetów Odeskich”. Mickiewicz nie pomylił się zapisując tytuł swojego wiersza łącznie. Dzisiejsza pisownia różni się bowiem od tej, która obowiazywała w XIX wieku. Nie skupiając się więc na ortografii,  trzeba przyznać, że już sam tytuł sugeruje powitanie, możemy więc wywnioskować, że tematem utworu będzie spotkanie.

Pierwsza strofa jest opisem budzącej się kobiety, którą podmiot liryczny porównuje do słońca będącego w połowie na błękitnym niebie, w połowie skrytym w srebrnym obłoku. Ta senna sytuacja, osadzona w bezpiecznej i intymnej atmosferze pokoju pozwala podmiotowi zbliżyć się do kobiety i podziwiać jej piękno. Budzący się dzień jest czymś bezbarwnym względem jej urody. Światło obraża jej źrenice, muchy naprzykrzają się ustom. Obraz na wpół sennej kobiety jest piękniejszy niż słoneczny poranek.

W dwóch ostatnich strofach dochodzi do konfrontacji osób znajdujących się w pokoju. Kobieta nie pozwala ucałować ręki, wydaje się być nieco skrępowana całą sytuacją. Podmiot liryczny wielokrotnie wtrąca swoje „dzieńdobry”, jakby chciał pozytywnie nastawić ją do nadchodzących chwil. Ostatecznie postanawia on opuścić pokój,...

Podobne wypracowania