Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
weekendowo.pl
Strona główna Język polski Gabriela Zapolska „Moralność Pani Dulskiej” - „Moralność Pani Dulskiej” jako dramat naturalistyczny

Gabriela Zapolska „Moralność Pani Dulskiej” - „Moralność Pani Dulskiej” jako dramat naturalistyczny

finansowe i wychowywanie dorastających dziewcząt. Dzięki jednak uczynieniu z Dulskiej bigotki, ze Zbyszka artysty, z Dulskiego pantoflarza, a z Hesi i Meli bohaterek na zasadzie charakterologicznego kontrastu, wydarzenia urastają do konfliktów na miarę filozoficznych.

Do mocnych, dosadnych typów dodać należy, według wymogów klasycznego dramatu naturalistycznego, zindywidualizowanie języków, którymi posługują się bohaterowie. Autorka „Moralności...” wyposaża swoje postaci w języki godne wieży Babel. Dulska mówi niewiele, głównie krzyczy, Felicjan milczy jak zaklęty, Mela w przeciwieństwie do „slangowej” Hesi szepcze słowa jak nabożną modlitwę, Zbyszek gorzko kpi i ironizuje, dopóki jego głos nie zmiesza się z szumem potocznej mowy, a Hanka nie przemówi językiem pewnej swojej racji feministki.

Zapolska jako dramaturg i wyznawczyni naturalizmu spod znaku Zoli odniosła ogromny sukces. „Moralność Pani Dulskiej. Tragifarsa kołtuńska” to przykładowy dramat naturalistyczny, począwszy od płaszczyzny kompozycyjnej, poprzez tematykę, aż po wymowę i osiągnięty cel – odsłonięcie prawdy podejrzanej już nie przez dziurkę od klucza, ale okiem skrupulatnego chirurga dokonującego sekcji zwłok (do czego lubiono porównywać utwory Zoli) czy badacza oglądającego preparat pod mikroskopem.

Podobne wypracowania