Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania
weekendowo.pl
Strona główna Religia Żywoty świętych (hagiografia) - definicja, geneza, historia, znaczenie

Żywoty świętych (hagiografia) - definicja, geneza, historia, znaczenie

Nazwa piśmiennictwa hagiograficznego wywodzi się z greckich słów hágios - święty i grápho - piszę. Określa się tak utwory pisane prozą lub wierszem ukazujące żywoty świętych chrześcijańskich. Dzieła takie były określane jako vitae - żywoty albo legenda - służące do czytania (z czasem legenda stała się synonimem historii fikcyjnej). Polskie odpowiedniki łacińskich nazw to „żywoty”, „żywoty i cuda”, „dzieje”, „historia” itp.

Początki europejskiej hagiografii wywodzą się z okresu wczesnego chrześcijaństwa. Podstawowym źródłem żywotopisarstwa świętych były Acta Martyrum, zwane inaczej Gesta albo Passiones, czyli pisma sprawozdawcze z procesów i egzekucji wyroków na chrześcijanach. Prototypem był proces Jezusa w Ewangelii i relacja o męczeństwie Diakona Szczepana w Dziejach Apostolskich.

Za pierwsze dzieło hagiograficzne uważane jest Vita Antonii z IV autorstwa św. Anastazego, które wzorowane było na biografiach starożytnych filozofów. Pierwsza monografia tego typu to Historia Lausiaca z roku około 419, opracowana prawdopodobnie przez Palladiosa. W powszechnym obiegu ze zbiorów hagiograficznych średniowiecza największym uznaniem i popularnością cieszyła...

Podobne wypracowania