Wojna na Bałkanach 1940 - II wojna światowa

Podpisanie pokoju z Francją pozwoliło Mussoliniemu skierować swoje wojska w inne części Europy. Włochy zapragnęły zyskać nowe tereny kosztem Jugosławii oraz Grecji. 28 października 1940 rząd faszystowskich Włoszech wystosował ultimatum w kierunku Grecji, która jednak nie zgodziła się na postanowienia w nim zawarte. Tym samym wojna pomiędzy dwoma krajami stała się faktem.

Wydawać by się mogło, że liczniejsza armia włoska powinna bez problemu, w bardzo szybkim tempie, odnieść sukces i pokonać przeciwnika. Tak jednak się nie stało. Kiepskie dowodzenie sprawiło, że wojska Mussoliniego zostały zatrzymane. Nie pomogło nawet uznania frontu greckiego za priorytetowy, co potwierdził włoski duce 1 listopada. Kilka dni później - 14 listopada, w wyniku działań wojsk greckich oddziały włoskie musiały wycofać się w kierunku Albanii. Obie armie powstrzymały się od dalszych działań na czas zimy. Jednocześnie Grecja zezwoliła wojskom brytyjskim na korzystanie z greckich baz wojskowych na Krecie, w zamian za pomoc w walce z najeźdźcą. Pozwoliło to na zyskanie przewagi nad flotą włoską i zadanie jej kilku ciężkich strat.

Walki wznowiono dopiero na wiosnę roku 1941. 28 lutego armia grecka dokonała ofensywy w kierunku Albanii, ponowioną także 7 marca. Jednak walki w trudnym górzystym terenie nie pozwalały na szybki atak. Patowa sytuacja trwała nadal, mimo prób podjęcia kontrataku ze strony włoskiej 9 marca, prowadzonego przez samego duce. Jednocześnie do rządu Grecji zaczęły dochodzić informacje o możliwym ataku ze strony Bułgarii, która 1 marca przystąpiła do tzw. Paktu Trzech.

Powolne walki na Bałkanach, liczne klęski armii włoskiej, która bardziej przydałaby się w Afryce, skłoniły Hitlera do udzielenia pomocy sojuszniczym Włochom. W wyniku przewrotu w Jugosławii, który miał miejsce pod koniec marca, postanowiono przeprowadzić atak w kierunku tego kraju, a następnie Grecji. Plan zrealizowano 6 kwietnia, rozpoczęło go bombardowanie Belgradu. Następnego dnia wojska hitlerowskie zajęły Skopje, a 10 kwietnia znajdowały się w Zagrzebiu. Błyskawicznie działania wojsk niemieckich doprowadziły do pokonania przeciwnika, 13 kwietnia wkroczono do Belgradu, i kapitulacji Jugosławii, która 17 kwietnia podpisała zawieszenie broni.

Mimo szybkich postępów wojsk niemieckich i zajęcia Jugosławii, grecy nadal próbowali bronić swego kraju. Niestety napór armii hitlerowskiej wymusił powolne wycofywanie się w głąb swego państwa, przy ciągłym pościgu ze strony agresora. Spowodowało to załamanie się obrony greckiej, czego skutkiem było podpisanie 21 kwietnia kapitulacji części okrążonych wojsk. Widząc, że nie ma możliwości uratowania kraju, a dalsze walki mogą przysporzyć tylko większe straty Grecja podpisała 23 kwietnia kapitulację. Rozpoczęto jednocześnie ewakuację pozostałych wojsk alianckich w kierunku Krety, która trwała do 29 kwietnia. Ostatnim akordem walk był ogromny desant armii niemieckiej, w ramach operacji „Merkury”, który spowodował zajęcie całej wyspy w maju roku 1941. Walki na Bałkanach uległy zakończeniu.