Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Cyprian Kamil Norwid „Przeszłość” - interpretacja i analiza wiersza - strona 2

razem z dziećmi, a dęby stoją w miejscu. Nie przypadkowo to dęby są symbolem czasu. Wielowiekowe drzewa kojarzą się ze stałością, niezmiennością. Dzieci z kolei są płoche, naiwne, łatwo ulegają pozorom.

Przeszłość w wierszu Norwida jawi się jako wymysł człowieka lub szatana. Już w pierwszym wersie poeta zaprzecza, jakoby było to dzieło Boże: „Nie Bóg stworzył p r z e s z ł o ś ć, i śmierć, i cierpienia”. Zło nie pochodzi od Boga, który dał ludziom świat i dobre prawa, lecz – podobnie jak cierpienie – ma swe źródło w grzechu, w  „tym, co prawa rwie”, a więc w szatanie albo człowieku, który ulega jego pokusom. Grzech popełniony przez człowieka, złamanie Boskich praw sprawiły, że poczuł „złe”. Ciążyło mu poczucie winy, świadomość popełnionego grzechu, dlatego chciał: „odepchnąć s p o m n i e n i a” i wymyślił przeszłość. Odsyłając swe winy w przeszłość, chciał je usunąć, skazać na zapomnienie i niebyt. Jak wynika z drugiej strofy, taki zabieg jest naiwny i dziecinny.

Ostatnia strofa opisuje naturę przeszłości: „Przeszłość - jest to dziś, tylko cokolwiek dalej”. Nie można jej oddzielić od teraźniejszości, bo czas jest wieczny i nieskończony. Trwa niczym stary dębowy las,...

Podobne wypracowania