Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Mein Haustier - Moje zwierzątko domowe

Ich bin ein wahres Tierliebhaber. Ich wollte immer ein Hund haben und meine Eltern wollen mir dafür nicht erlauben. Wenn wir die Prinzipien haben abgeklärt, haben wir ein Hund gekauft. Mein Haustier heißt Junior und ich freue mich sehr, dass ich es habe. Er ist ganz klein und ihre Behaarung hat weiße und schwarze Farbe. Er hat süße Flecken auf seine Haut. Das gefällt mir sehr. Er sieht ganz witzig aus, weil er große Ohren und kleine Mäulchen hat. Er sieht sehr fröhlich aus und so er bewegt sich.Junior ist sehr lebendig und trotzdem ist er kein Mensch, kann er meine Laune immer verbessern.

Ich kümmere mich um ihm , so gut wie ich kann. Ich wasche es und füttere. Wenn er laufen mochte gehe ich mit. Ich fühle mich nie allein bei  ihm. Er ist schon 7 Jahre alt und hat seine Kindern. Leider wir konnten nicht ihnen behalten, weil wir in einer Wohnblock wohnen. Hier gibt es kein Platz für noch ein paar Hundchen. Ich verbringe viel Zeit mit meinem Hund. Wir gehen stundenlang spazieren und viel laufen. Am meisten gehen wir in Park. Junior ist für niemand bedrohlich. Er spielt mit jemandem gern und ist ganz gutartig. Wenn es mir schlecht ist und bin ich traurig, Junior sitzt neben mich und ich fühle mich gefahrlos. Er hat immer wesensgleichene Laune wie ich. Wenn ich müde bin, liege ich mit ihm zusammen und wir erholen uns. Bei Lernen ist er auch bei mir.

Meiner Meinung nach ist das Hund eine wahres Freund von Mensch. Leider, dass er nicht sagen kann, aber ich finde dass er würde nichts schlechtes sagen. Ich hoffe dass bei und es ist ihm gut. Ich bin zu meinem Hund sehr anhänglich. Ich brauche ihre Worte nicht, weil alles seine Augen sagen. Ich finde er liebt mich wie ein besten Freund.

Tłumaczenie

Jestem prawdziwą miłośniczką zwierząt. Zawsze chciałam mieć psa, ale rodzice nigdy nie chcieli mi na to pozwolić. Jednak wreszcie ustaliliśmy reguły i kupiliśmy psa. Moje zwierzątko nazywa się Junior i bardzo się cieszę, że go mam.

Jest całkiem mały, a jego sierść ma biało-czarny kolor. Cały pokryty jest słodkimi plamkami. Bardzo mi się to podoba. Wygląda całkiem zabawnie, ponieważ ma duże uszy i mały pyszczek. Wygląda bardzo radośnie i tak właśnie się porusza. Junior jest bardzo żywy i mimo to, że nie jest człowiekiem, potrafi zawsze polepszyć mój humor.

Troszczę się o niego jak tylko potrafię. Kąpie go i karmię. Kiedy on chce biegać zawsze idę z nim. Przy nim nigdy nie czuję się samotnie. Ma już siedem lat i ma już swoje dzieci. Niestety nie mogliśmy ich zatrzymać, ponieważ mieszkamy w bloku. Tutaj nie ma miejsca dla jeszcze kilku piesków. Spędzam z moim psem dużo czasu. Godzinami spacerujemy i biegamy.
 Najczęściej chodzimy do parku. Junior nie jest dla nikogo groźny. Z chęcią bawi się ze wszystkimi i jest bardzo łagodny. Kiedy jest mi źle lub jestem smutna, Junior siedzi przy mnie, a ja czuję się bezpiecznie. On zawsze ma podobny humor do mojego. Kiedy jestem zmęczona, leżę obok niego i razem odpoczywamy. Przy odrabianiu lekcji też jest obok mnie.

Moim zdaniem pies to prawdziwy przyjaciel człowieka. Szkoda, że nie potrafi mówić, ale myślę że nie powiedziałby nic złego. Mam nadzieję, że jest mu dobrze przy mnie. Jestem bardzo przywiązana do mojego psa. Nie potrzebuję jego słów, ponieważ wszystko mówią jego oczy. Sądzę, że on kocha mnie jak najlepszego przyjaciela.

Podobne wypracowania