Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Jan Paweł II - pielgrzymki Jana Pawła II do Polski. Opracowanie szczegółowe

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Papież Jan Paweł II często określany był mianem Papieża Pielgrzyma. Odbył 104 podróże zagraniczne, odwiedzając niemal wszystkie państwa na świecie. Jednak szczególne miejsce w jego sercu zajmowała ojczyzna, którą odwiedzał aż 8 razy.

1. Pierwsza pielgrzymka Jana Pawła II do Polski miała miejsce w dniach od 2 do 10 czerwca 1979 r. Jej hasłem był następujący zwrot: „Gaude Mater Polonia” („Ciesz się Matko Polko”). Była ona wielkim zagrożeniem dla władz komunistycznych, które widziały w postaci papieża groźbę dla sprawowanej przez nich władzy. W czasie tej wizyty Jan Paweł II odwiedził: Warszawę, Gniezno, Częstochowę, Kraków, Kalwarię Zebrzydowską, Wadowice, Oświęcim, Nowy Targ oraz – ponownie – Kraków.

Pierwsza pielgrzymka upłynęła pod znakiem komunistycznego reżimu. Partyjni działacze robili wszystko, by ograniczyć ilość ludzi oglądających na żywo Jana Pawła II. Jednak nie przeszkodził mu to w wypowiedzeniu następujących słów na Placu Piłsudskiego (ówczesny Plac Zwycięstwa): „Wołam, ja, syn polskiej ziemi, a zarazem ja, Jan Paweł II, papież. Wołam z całej głębi tego Tysiąclecia, wołam w przeddzień Święta Zesłania, wołam wraz z wami wszystkimi: Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”. Mają one podwójny wymiar – dotyczą zarówno kwestii religijnych, jak i spraw politycznych i można odczytywać je jako prośbę o nawrócenie oraz jako błaganie o zmianę ustroju w Polsce.

2. Druga pielgrzymka Jana Pawła II do Polski odbyła się w okresie od 16 do 23 czerwca 1983 r. Jej hasłem przewodnim były następujące słowa: „Pokój Tobie, Polsko, Ojczyzno Moja”. Tym razem papież odwiedził kolejno miejscowości: Warszawa, Paprotnia, Częstochowa, Poznań, Katowice,  ponownie Częstochowa, Wrocław, Kraków, Zakopane i jeszcze raz Kraków.

Podróż ta odbyła się w czasie stanu wojennego (był wtedy zawieszony, ale anulowano go dopiero w lipcu). Papież spotkał się z Wojciechem Jaruzelskim i władzami PRL-u. W Częstochowie, na Jasnej Górze, miało miejsce spotkanie z młodzieżą. W Poznaniu odbyła się kanonizacja Urszuli Ledóchowskiej, a na krakowskich błoniach papież poprowadził mszę beatyfikacyjną Alberta Chmielowskiego i Rafała Kalinowskiego. W ostatni dzień swego pobytu w ojczyźnie Jan Paweł II udał się na spacer po Dolinie Chochołowskiej. Z prowadzonych w czasie pielgrzymki raportów służb specjalnych wynika, że w spotkaniach z papieżem uczestniczyło ok. 7 milionów osób.

3. Trzecia pielgrzymka Jana Pawła do Polski miała miejsce w okresie od 8 do 14 czerwca 1987 r. Oto odwiedzone przez papieża miasta: Warszawa, Lublin, Tarnów, Kraków, Szczecin, Gdynia, Sopot, Gdańsk, Częstochowa, Łódź i ponownie Warszawa, skąd odleciał do Rzymu.

Do najważniejszych momentów tej wizyty można zaliczyć spotkanie z Matką Teresą z Kalkuty, które miało miejsce w Warszawie 8 czerwca. Dwa dni później, w Tarnowie, odbyła się msza św., podczas której beatyfikowana została Karolina Kózkówna. 11 czerwca, w Gdyni, Jan Paweł II poprowadził mszę połączoną z przemówieniem do ludzi związanych z Solidarnością. Kolejnego dnia papież spotkał się w Gdańsku z Lechem Wałęsą. Podczas pobytu w Łodzi naczelnik Kościoła poprowadził mszę, w której 1600 dzieci przystąpiło do Pierwszej Komunii Świętej. W Warszawie Jan Paweł II modlił się przy grobie ks. Popiełuszki oraz spotkał się z jego rodziną. Następnego dnia – 14 czerwca – poprowadził mszę beatyfikacyjną biskupa Michała Kozala.

4. Czwarta pielgrzymka Jana Pawła II do Polski odbyła się w dwóch etapach. Najpierw przybył on do ojczyzny 1 czerwca 1991 r., a opuścił ją 9 czerwca. Odwiedził wtedy: Koszalin, Rzeszów, Przemyśl, Lubaczów, Kielce, Radom, Łomżę, Białystok, Olsztyn, Włocławek, Płock oraz Warszawę. Hasło tej pielgrzymki brzmiało: „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście”.

W czasie pierwszego etapu papież spotkał się w Przemyślu z wiernymi obrządku bizantyjsko-ukraińskiego. Natomiast w Łomży miał możliwość przemawiania do przedstawicieli wspólnoty litewskiej. W Płocku odwiedził także zakład karny i rozmawiał z osadzonymi w nim więźniami. W stolicy uczestniczył w modlitewnym spotkaniu ekumenicznym (w kościele ewangelicko-augsburskim Przenajświętszej Trójcy). Spotkał się także z władzami wolnej Polski oraz odprawił mszę beatyfikacyjną ojca Rafała Chylińskiego.

Drugi etap pielgrzymki miał miejsce w okresie od 13 do 16 sierpnia tego samego roku. Głównym celem papieża były VI Światowe Dni Młodzieży, które odbyły się w Częstochowie. Jednak Jan Paweł II znalazł także sposobność, by odwiedzić ukochany przez niego Kraków  i rodzinne Wadowice. Pod Wawelem, na Rynku Głównym, odprawił mszę beatyfikacyjną Anieli Salawy oraz poświęcił Instytut Pediatrii w Prokocimiu. Na Jasnej Górze,  gdzie pojawiło się aż 1,7 miliona młodzieży (w tym 100000 z Rosji), wygłosił sześć przemówień, które zaadresowane były do młodych ludzi.

5. Piąta pielgrzymka Jana Pawła II do Polski trwała tylko jeden dzień i miała miejsce 22 maja 1995 r. Papież, będąc z wizytą w Czechach, postanowił odwiedzić na kilka godzin diecezję bielsko-żywiecką. Pojawił się wówczas w Skoczowie, Bielsku-Białej oraz Żywcu. Jan Paweł II był w ojczyźnie tylko 10 godzin, ale zdążył wygłosić niezwykle cenną homilię, w której zaznaczył, że w demokratycznym świecie niezwykle wiele zależy od ludzkich sumień.

6. Szósta pielgrzymka Jana Pawła II do Polski odbyła się pod hasłem: „Chrystus wczoraj, dziś i na wieki”. Trwała ona od 31 maja do 10 czerwca 1997 r. W jej czasie papież odwiedził Wrocław, Legnicę, Gorzów Wielkopolski, Gniezno, Poznań, Kalisz, Częstochowę, Zakopane, Ludźmierz, Duklę, Krosno oraz Kraków. Pielgrzymka ta wiązała się z 46. Międzynarodowym Kongresem Eucharystycznym (miał on miejsce we Wrocławiu) oraz z obchodami tysiąclecia śmierci św. Wojciecha. W czasie tego pobytu w Polsce Jan Paweł II wziął także udział w obchodach 600-lecia Wydziału Teologicznego UJ (na którym niegdyś studiował). Przeprowadził także dwie kanonizacje – bł. królowej Jadwigi Andegaweńskiej oraz bł. Jana z Dukli oraz dwie beatyfikacje – Bernardyny Jabłońskiej oraz Marii Karłowskiej.

7. Siódma pielgrzymka Jana Pawła II do Polski miała miejsce w dniach od 5 do 17 czerwca 1999 r. Jej hasłem przewodnim był zwrot: „Bóg jest Miłością”. W tak krótkim czasie papieżowi udało się odwiedzić 23 miejscowości: Gdańsk, Sopot, Pelplin, Elbląg, Licheń, Bydgoszcz, Toruń, Ełk, Wigry, Augustów, Siedlce, Drohiczyn, Warszawę, Sandomierz, Zamość, Radzymin, Łowicz, Sosnowiec, Kraków, Stary Sącz, Wadowice, Gliwice oraz Częstochowę. Była to najdłuższa i, jak się zdaje, najbardziej intensywna pielgrzymka Jana Pawła II do Polski. W jej czasie papież m.in. spotkał się z rektorami szkół wyższych (w Toruniu), poświęcił bazylikę Matki Boskiej Licheńskiej, beatyfikował Stefana Wincenta Frelichowskiego (także Toruń), spotkał się z prezydentem RP – Aleksandrem Kwaśniewskim (Warszawa), beatyfikował 108 męczenników okresu II wojny światowej oraz Reginę Protmann i Edmunda Bojanowskiego (Warszawa, Plac Piłsudskiego). Pod koniec pobytu w Polsce (już w Krakowie) papież zachorował, a jego obowiązki przejęli inni dostojnicy Kościoła. Jednak nie przeszkodziło mu to, by z okna przy ul. Franciszkańskiej w Krakowie pozdrowić licznie zgromadzonych wiernych.

8. Ósma pielgrzymka Jana Pawła II do Polski odbyła się pod hasłem „Bóg bogaty w miłosierdzie” i trwała od 16 do 19 sierpnia 2002 r. Papież odwiedził Kraków oraz Kalwarię Zebrzydowską. Jego głównym celem było poświęcenie bazyliki Miłosierdzia Bożego w krakowskich Łagiewnikach. W tym czasie Jan Paweł II spotkał się także prezydentem  RP – Aleksandrem Kwaśniewskim oraz z premierem – Leszkiem Millerem. Była to ostatnia wizyta, jaką polski papież złożył swoim rodakom.

Jan Paweł II pojawił się w wielu państwach na całym świecie. Jednak nie można mieć wątpliwości, że szczególne miejsce w jego sercu zajmowała właśnie ojczyzna. W dużej mierze to właśnie dzięki jego staraniom Polska stała się wolnym i demokratycznym krajem. W podzięce za to, zawsze był tutaj mile widzianym i gorąco przyjmowanym gościem i zapewne, pomimo długiej rozłąki, czuł się tutaj jak u siebie.

Podobne wypracowania