Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Adam Mickiewicz „Sonety Krymskie” - „Droga nad przepaścią w Czufut-Kale” - interpretacja i analiza

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

„Droga nad przepaścią w Czufut-Kale” to sonet opisujący podróż Pielgrzyma i Mirzy przez wspaniałe krajobrazy Krymu. Utwór zbudowany jest na wzór rozmowy, w której bohaterowie wymieniają swoje spostrzeżenia i uwagi odnośnie przemierzanej właśnie drogi.

Pierwsze trzy strofy zawierają wypowiedź Mirzy przestrzegającego Pielgrzyma przed spoglądaniem w otchłań przepaści. „I ręką tam nie wskazuj - nie masz u rąk pierza; / I myśli tam nie puszczaj, bo myśl jak kotwica” - te słowa są oznaką strachu, jaki budzi w Mirzie głębia znajdująca się między szczytami. Pojawia się także opis konia, który rozsądnie staje w miejscu i sprawdza odcinek drogi pozostały do przebycia. Nawet zwierzęta czują respekt przed niesamowitą rozpadliną.

Jednak Pielgrzym, pomimo ostrzeżeń swojego przewodnika, decyduje się na to, by spojrzeć w otchłań. Nie może nie skorzystać z tej jedynej i niepowtarzalnej okazji. Nie stało się nic złego, nie wpadł w przerażającą głębię, ale dostrzegł tam coś, o czym nie może powiedzieć. „Tam widziałem - com widział, opowiem - po śmierci / Bo w żyjących językach nie ma na to głosu” - jego słowa świadczą o tym, że w ogromnej czeluści odnalazł coś, co powinno pozostać ukryte przed człowiekiem. Warto...

Podobne wypracowania