Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Julian Przyboś „Z Tatr” - interpretacja i analiza wiersza

W dwudziestoleciu międzywojennym wyróżniamy kilka ugrupowań poetyckich. Obok futurystów i Skamandra wymienić należy Awangardę Krakowską, do której należał Julian Przyboś. Tomiki otwierające jego twórczość to „Śruby” i „Oburącz”. Wydany w 1938 roku tomik „Równanie serca” jest uważany za najwybitniejsze dzieło Przybosia, które zrewolucjonalizowało spojrzenie na poezję. Twórcy awangardy zgrupowani byli wokół czasopisma „Zwrotnica”. Ich działalność w latach 1922-1929 rozpoczął manifest poetycki Tadeusza Peipera, którego hasło 3xM (miasto, masa, maszyna) awangardziści uczynili swoim przewodnim postulatem.

Julian Przyboś utwór „Z Tatr” dedykuje tragicznie zmarłej taterniczce, która zginęła na górskim stoku. Już od pierwszych wersów poeta oddziałuje  na zmysły czytelnika. Liczne środki artystycznego wyrazu: personifikacje: „wrzask wody”, „świat wzburzony przestraszonym spojrzeniem”, neologizmy: „gromobicie”, oksymorony: „gromobicie ciszy”, „niewybuchy huk”, epitety: „granitowa trumna”, metafory: „kamieniuje tą przestrzeń niewybuchły huk skał”...

Podobne wypracowania