Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Stary Testament - Sen faraona - interpretacja, streszczenie historii biblijnej

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

O tajemniczym śnie faraona dowiadujemy się z drugiej części Księgi Rodzaju (41, 1). W Egipcie przebywał wówczas Józef, który został sprzedany przez własnych braci jako niewolnik. To on jest bohaterem tej opowieści.

Pewnej nocy, kilka lat po przybyciu do państwa Józefa, faraon miał bardzo dziwny sen. Śniło mu się, iż znajduje się na Nilem. Niespodziewanie z wody wyszło siedem krów. Były one piękne, zdrowe i dorodne. Wyszły na brzeg i zaczęły pasać się pośród sitowia. Lecz nagle, zupełnie niespodziewanie z rzeki wyszło ponownie siedem krów. Tym razem jednak były one chude, brzydkie i chore. Zaatakowały one zdrowe zwierzęta i wszystkie je pożarły. Faraon obudził się przerażony swoim snem. Ale gdy jakiś czas potem znowu zasnął, ponownie przyśniły mu się dziwne rzeczy. Otóż – zobaczył siedem wspaniałych kłosów. Wyrastały one z jednej łodygi, były piękne i dorodne. Ale zaraz pojawiało się tam siedem pustych kłosów, nędznych i zepsutych. I pochłonęły one zdrowe rośliny. Faraon przebudził się.

Władca czuł, iż sen miał jakieś bardzo ważne przesłanie, ale nie potrafił go zrozumieć. Kazał wówczas wezwać do siebie przebywającego na dworze Józefa. Mężczyzna znajdował się w więzieniu, strażnicy wyprowadzili go i wkrótce stanął przed faraonem. Mówiono bowiem w Egipcie, że Józef rozumie ludzkie sny. Gdy przyszedł do faraona, władca opowiedział mu swój przedziwny sen. Po wysłuchaniu Józef zaczął go interpretować. Powiedział władcy, iż siedem tłustych krów to siedem lat pięknych, owocnych, tak samo rzecz ma się z dorodnymi kłosami. Natomiast siedem krów chudych i siedem chorych kłosów to lata klęski i głodu. Dodatkowo Józef wytłumaczył władcy, iż taki właśnie los spotka Egipt. Sen był przepowiednią woli i planu Boga. Poradził też faraonowi, aby znalazł sobie dobrych doradców i już zaczął gromadzić plony na ciężki okres. Wówczas faraon powołał Józefa na swojego urzędnika. Miał on objąć razem z faraonem władzę nad całym Egiptem. Józef był mądrym doradcą. Przez siedem lat dorodnych zbierał plony i gromadził żywność. Kiedy zaś przyszły trudne czasy, ludzie mogli korzystać ze zbiorów i przeżyć siedem lat głodu.

Czasami Bóg ma wobec świata i ludzi zaskakujące plany, z którymi możemy się nie zgadzać lub też im się dziwić. Ale wszystko ma swój – czasami niezrozumiały w pierwszej chwili dla człowieka – sens. Jak pokazuje opowieść o faraonie i Józefie, ludność Egiptu potrafiła się zjednoczyć, połączyć siły i razem walczyć o przetrwanie, jeśli nadeszła taka potrzeba.

Podobne wypracowania