Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Vincent van Gogh „Pokój artysty” - opis obrazu, interpretacja

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

„Pokój artysty” powstał w 1888 roku. W maju tego roku artysta opuścił pokój wynajmowany w restauracji Carrel i przeniósł się do domu z pracownią przy placu Lamartine’a.  W liście do brata opisuje swoje nowe miejsce pobytu, szczególną wagę przywiązując w tym opisie do kolorów wnętrza: „czerwona posadzka (…), jasnofioletowe ściany (…) drzwi w kolorze lila (…) i zielone okna. Łóżko i stolik mają kolor świeżego masła, stolik toaletowy jest pomarańczowy, miska zaś niebieska (...)”.

Płótno faktycznie przedstawia pokój artysty, namalowane jest w żywych kolorach, wyraźnie widać też zamaszyste, charakterystyczne dla techniki van Gogha, pociągnięcia pędzla. Uwagę przyciąga nienaturalnie duże łóżko, które może być symbolem spokoju. Nad łóżkiem wiszą trzy obrazy. Van Gogh liczył, że w nowym miejscu zamieszkania odzyska spokój psychiczny i będzie on miejscem jego wzmożonej pracy artystycznej oraz prawdziwym schronieniem. Użycie jasnych, promienistych i odważnych barw w „Pokoju artysty” jest typowe dla palety, z jakiej malarz zaczął korzystać w późniejszym okresie w Paryżu. W interpretacji obrazu należy zwrócić uwagę na dwa puste krzesła. Motyw pustego czy też opuszczonego krzesła był stale obecny w wyobraźni malarza i pojawia się również w jego dwóch innych dziełach: „Puste krzesło” oraz „Fotel Gauguina”.

Puste krzesła można interpretować jako figurę samotności i poczucia opuszczenia artysty. Pisał o tym również w liście do brata Theo: „(...) Wszędzie są puste krzesła i będzie ich coraz więcej. Puste krzesła, które wcześniej czy później ktoś opuszcza (...)”. Prawdopodobnie najbardziej uderzająca i niezwykła dla tego dzieła, oprócz jasnych plam kontrastujących kolorów oraz grubo użytej farby, jest osobliwa perspektywa. Praca ta jest w pewien sposób nierealistyczna, poprzez „krzywe zaprezentowanie” sypialni, w której przedmioty są ukośnie pochylone ku odbiorcy. To jest jeden z aspektów, który czyni ten obraz wyjątkowym i tak rozpoznawalnym.

Współcześnie obraz podziwiać można w Muzeum Orsay w Paryżu.

Podobne wypracowania