Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Motyw winy i kary na podstawie lektur: „Antygona” Sofoklesa, „Zbrodnia i kara” Dostojewskiego, „Weronika postanawia umrzeć” Coelho i „Proces” Kafki

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Wina to uczucie, które każe wierzyć, że słuszny jeszcze przed chwilą czyn, jest tak naprawdę szkodą i podłością wyrządzoną tym, którzy uważają się za pokrzywdzonych. Kara to zapłata, która w opinii większości jest krzywdzącą sprawiedliwością wykonywaną na winnym. Ten „słownik” każdy nosi w swym sercu i głowie, od kiedy poznał smak przewinienia, poczucia winy (zawsze tworzonego przez innych) i grożącej za to kary lub samej jej wizji, która w wielu systemach już powinna działać zapobiegawczo.

W kulturze i literaturze wszystkich czasów, motyw winy i kary to prosty moralitet, przypowieść ku poprawie obyczajów, gdzie przewinienie jest oczywiste, a jedyną możliwą sprawiedliwością jest kara. Kara, która za każdym razem zdaje się być słuszna i adekwatna, w dodatku zawsze oczywista i proporcjonalna. Wielka szkoda, że nie mówi się głośno o winie, która nie jest oczywista, a kara rzadko kiedy sprawiedliwa. To potrzeba znalezienia winowajcy i ukarania go tak, jak nikt z nas by sobie tego nie życzył, jest prawdziwą kanwą historii o zbrodni, winie i karze. A potrzeba ukarania kogokolwiek, niekoniecznie winowajcy, to bardzo potężna siła.

Wina wydaje się oczywista; to złamanie rozkazu wydanego przez najwyższego...

Podobne wypracowania