Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Izajasz - życiorys, proroctwa, opis

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Prorok Izajasz uważany jest za jednego z największych profetów Starego Testamentu. Źródła podają, że urodził się ok. 765 r. p.n.e., a zmarł ok. 70 r. p.n.e. Jego wizje zostały spisane w Księdze Izajasza, która składa się z 66 rozdziałów i dzielona jest przez badaczy na trzy główne części: „Księgę gróźb”, „Księgę pocieszenia” i „Księgę triumfu”.

Historia proroka w jego dziele spisana została fragmentarycznie, a uzupełniana jest przez późniejsze przekazy, które często mogą przekłamywać fakty. Uważa się, że pochodził on z arystokratycznej rodziny mieszkającej w Jerozolimie. Najprawdopodobniej odebrał staranne wykształcenie – zarówno literackie, jaki i religijne, polityczne i prawnicze. W Księdze Izajasza zawarte zostały informacje mówiące o tym, że miał on żonę i dwóch synów. Nadał im imiona symboliczne: Szear-Jaszub („Reszta się nawróci” lub „Reszta powróci”) oraz Maher-Szalal-Chasz-Baz („Rychły Łup Bliska Zdobycz”). Pierwsze imię zapowiadało klęskę narodu judzkiego i ponowną budowę jego potęgi, którą zapoczątkują dobrzy i wierzący w Boga ludzie. Natomiast drugie zapowiadało prędki koniec wrogów Judy – Damaszku i Izraela.

Izajasz został powołany na proroka w roku 739 lub 738 p.n.e., kiedy to zmarł król Ozjasz. Swoją działalność pełnił przez ok. 40 lat. Według niektórych źródeł okres ten mógł być jeszcze dłuższy, ponieważ tradycja żydowska podaje, iż Izajasz poniósł męczeńską śmierć w początkowych latach panowania króla Manassesa (władał od 695r. p.n.e. do 641.).

Działalność Izajasza podzielona została na trzy najważniejsze okresy. Pierwszy obejmuje czas od powołania go na funkcję proroka do wojny syro-efraimskiej (736-733). Wówczas nauczał o tym, by bezwzględnie zawierzyć Bogu. Piętnował także coraz znaczniejszy upadek moralności na dworze królewskim. Jednakże król Achaz nie zwracał szczególnej uwagi na jego słowa, co zaowocowało tym, że wycofał się z życia publicznego aż do czasu śmierci władcy.

Drugi okres wiąże się z panowaniem króla Ezechiasza Wtedy prorok najwięcej czasu poświęcał działalności politycznej – m.in. krytykował podjęte przez władcę próby uniezależnienia się od Asyrii. W trzecim epizodzie (od 705 r. p.n.e.) Izajasz mocno krytykował działanie króla, który przystąpił do koalicji przeciwko Asyrii, prowadzonej przez Egipt: „Biada synom zbuntowanym! - wyrocznia Pana. Wykonują zamiary, ale nie moje, i wiążą się układami, lecz nie z mego natchnienia, tak że dodają grzech do grzechu. Udają się w podróż do Egiptu bez zasięgnięcia zdania ust moich, aby się uciec pod opiekę faraona i by się schronić w cieniu Egiptu. Lecz opieka faraona będzie dla was zawstydzeniem, a pohańbieniem ucieczka w cień Egiptu”.

Prorok Izajasz głosił w swoich naukach konieczność moralnej odbudowy i niezwykle twardo potępiał wszelkie akty pogaństwa i synkretyzmu religijnego. Prawdziwa wiara nie była dla niego kwestią zewnętrzną, ale wymagała bezwzględnego oddania się Bogu, co miało dotyczyć także rządzących.

Proroctwa Izajasza interpretowane są głównie na sposób mesjanistyczny. To właśnie on przepowiadał, że Mesjasz będzie potomkiem króla Dawida. W rozdziale 9 znajdziemy następujący fragment: „Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona”.

Bardzo znaczącą przepowiednię odnajdziemy także w rozdziale 53: „Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie. Wszyscyśmy pobłądzili jak owce, każdy z nas się obrócił ku własnej drodze, a Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich. Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich. Jak baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją, tak On nie otworzył ust swoich”.

Widzimy więc, że prorok przepowiedział nie tylko nadejście Mesjasza i objęcie przezeń panowania nad światem, ale także mękę i dzieło zbawienia – podjęte przez Boga po to, by ocalić człowieka od grzechu.

Podobne wypracowania