Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Eliza Orzeszkowa „Dobra Pani” - bohaterowie. Charakterystyka

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Eliza Orzeszkowa jest pozytywistyczną pisarką, autorką wielu powieści i noweli. Żyła w XIX wieku, a w jej twórczości przejawiały się ówczesne tendencje. W noweli „Dobra Pani” ukazuje problematyką fałszywej filantropii. Pod koniec XIX wieku zapanowała swoista moda na niesienie pomocy innym. Odbywało się to spektakularnie, przynosząc bardziej splendor ofiarodawcom niż zyski potrzebującym.

Tytułową bohaterką jest Ewelina Krzycka - czterdziestoletnia wdowa, swego czasu urodziwa. W życiu kierowała się fałszywą filantropią - z nudów i dla własnej satysfakcji szukała osób, którym mogłaby pomóc. Swoją urodą i czarującym zachowaniem zdobywała miłość owych istot, aby po kilku latach - znudzona i zniechęcona - porzucić je i odszukać kolejną „ofiarę”. Los taki spotkał Czernicką, papugę, pieska i - ostatecznie - także Helkę. 

Hela jest śliczniutką, małą dziewczynką, którą pewnego dnia Krzycka - zachwycona urodą dziecka - zabrała do swoich salonów z ubogiej chaty murarza Jana. Hela wyróżnia się talentem muzycznym, inteligencją, radością, wrażliwością i dobrocią. W apartamentach Krzyckiej nie zapomina o swoich krewnych, często posyła im podarunki. Jednak postawa i zachowanie pani Eweliny zmienia dziewczynkę, która staje się rozpieszczona i kapryśna, a po odesłaniu przez Krzycką - smutna i zamyślona. 

Na łamach noweli poznajemy także Czernicką - służącą Eweliny. Czernicka jest trzydziestoletnią, zgorzkniałą panną. Wysoka i chuda sylwetka koresponduje z jej pełnym cynizmu i chciwości usposobieniem. Zachowanie Czernickiej jest determinowane przez trudną historię jej życia - sama jako młoda dziewczyna była wybranką i ulubienicą Krzyckiej, jednak szybko znudziła się „dobrej pani”. 

Bohaterami trzecioplanowymi jest rodzina Jana - biednego murarza, która zaopiekowała się Helą, gdy była małą dziewczynką. Pokochali ją szczerze i wychowywali jak własne dziecko, chociaż sytuacja materialna ich rodziny była bardzo ciężka. Kiedy pojawiła się Krzycka, z bólem oddali Helę. Po kilku latach z otwartym sercem przyjęli ją z powrotem na łono rodziny. W przeciwieństwie do Heli, Jana, jego żonę i czwórkę dzieci cechowała wesołość i optymizm. Chociaż wychowywali się w biedzie, nie czuli się ubogimi, albowiem wzajemnie ubogacali się radością. 

Podobne wypracowania