Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

„Ars moriendi” - sztuka umierania w literaturze i sztuce średniowiecza. Opracowanie zagadnienia

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

W średniowieczu, podobnie jak w każdej epoce, istniał kanon kobiecej urody i ideał męskości. Obok rozmaitych wzorców zachowań, funkcjonujących we wszystkich epokach wszelkich kultur, średniowiecze było o tyle wyjątkowe, że istniał wówczas również pewien kanon - można by powiedzieć - idealnej śmierci.

Ars moriendi (czyli „sztuka dobrego umierania”) jest nierozerwalnie złączona z ostatecznym rozwiązaniem, sądem nad ludzką duszą, co determinuje jej dalsze losy. To w chwili śmierci zapada decyzja o tym, czy daną osobę czeka niebo, czyściec czy też wieczne potępienie.

Na początku ars moriendi zawierała zbiór przykazań i wskazówek dla księży, którzy towarzyszyli osobom na łożu śmierci. Z czasem stały się one ogólnodostępne. Wzbogacono je nawet o dość swobodnie ustalane wskazówki, przeznaczone bezpośrednio dla  umierającego. Niekiedy były one nawet sprzeczne z naukami Kościoła. Ich autorzy twierdzili, że odpowiednie przygotowanie do aktu zakończenia życia może zmienić decyzję, która zapadnie na Sądzie Ostateczny i uchronić umierającego przed mękami piekielnymi. Klasycznymi przykładami ars moriendi są, między innymi, „Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią” czy słynna „Pieśń...

Podobne wypracowania