Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Maria Dąbrowska „Noce i dnie” - charakterystyka porównawcza Barbary i Bogumiła

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Bogumił i Barbara Niechcicowie są bohaterami „Nocy i dni” Marii Dąbrowskiej. Małżonkowie mają zupełnie różne charaktery, ale – w myśl przysłowia o przyciągających się przeciwieństwach – razem są w stanie przetrwać różne okresy życia, niezależnie od tego, co im przynosi los.

Pojęcia, które najlepiej oddają charakter małżonków, to: introwertyzmy Barbary i ekstrawertyzm Bogumiła. Introwertyzm jest cechą osobowości, która zakłada skupienie na sobie, na własnych myślach i emocjach. Jednocześnie objawia się mniejszym zainteresowaniem sprawami dotyczącymi świata zewnętrznego. Barbara jest typowym przykładem introwertyczki, samowystarczalnej kobiety, pewnej siebie, ze stałymi poglądami. Świat wewnętrzny Barbary jest stworzony z jej fantazji i idei, które nie mają odzwierciedlenia w rzeczywistości – jak chociażby jej ideał mężczyzny, którym wydawała się być pierwsza miłość bohaterki, Józef Tolibowski; okazuje się on zwykłym materialistą, który ożenek z posażną panna przedkłada nad uczucia i miłość. Barbara często snuje refleksje, „błąka się myślą śród samej siebie”.

Bogumił jest z kolei przykładem osobowości ekstrawertycznej. Kieruje swoja uwagę i działania do ludzi, na zewnątrz siebie, jest otwarty na otoczenie. Źle się czuje nie mając nic do zrobienia. Uwielbiał prace na roli, gdyż satysfakcję dawało mu patrzenie na efekty swojego wysiłku. Żył tym, co robił, było to jego pasją. Z entuzjazmem wtajemniczał Barbarę w każdą sprawę dotyczącą upraw, prowadzał ją po polach, by zobaczyła, jak rosną poszczególne rośliny, nieraz całe dnie spędzał na polu bez jedzenia. Dwa życia Bogumiła to praca i miłość, każdej z nich poświęcał się bez reszty. I choć Barbarze ubogie wydawało się takie życie, jemu przynosiło dużo radości.

Bogumił nie był wielką miłością Barbary, przeciwnie – początkowo bohaterka nie zauważała cichego i skromnego wielbiciela. Zgodziła się przyjąć Bogumiła, by nie zostać samą, by móc założyć rodzinę. Jednak pokochała go z czasem miłością prawdziwą, która przyszła niezauważenie i niespodziewanie dla niej samej. Bogumił zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia. To, że istniała, czyniło go najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.

Barbara była typem kobiety zamkniętej w sobie, jej nadpobudliwość była przyczyną częstych wybuchów gniewu, po których umiała zdobyć się na rzetelną analizę swojego postępowania i przeprosić. Nie umiała cieszyć się z życia, ciągle niezadowolona i narzekająca, jednocześnie była podporą dla męża w trudnych, ciężkich sytuacjach.

Zupełnie inny charakter miał Bogumił – miły wobec innych, prostolinijny w obejściu, miał zdolność zjednywania sobie ludzi dzięki umiejętności słuchania. Jego radością były praca i żona.

Podobne wypracowania