Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Neron widziany oczyma ludzi w powieści „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Okrutny, bezwzględny, niezrównoważony psychicznie, tchórzliwy, zakłamany… To tylko kilka cech, które można śmiało przypisać drugoplanowemu bohaterowi powieści historycznej Sienkiewicza pt. ,,Quo vadis”. Neron, bo o nim mowa, gdyby sam miał powiedzieć o sobie parę słów na pewno przez wiele godzin mógłby wyliczać własne cnoty, zasługi, talenty. Całe szczęście oszczędzono nam tego, choć na kartach powieści niejednokrotnie z jego wypowiedzi przebrzmiewa nieposkromiona pycha i wiara w niebywały geniusz.

Człowiek ten nie miał za grosz samokrytycyzmu, niestety jego dworzanie byli zbyt zastraszeni, by powiedzieć mu wprost, co sądzą o jego śpiewach i deklamacjach. Neron stosował wobec, niemalże wszystkich, poddanych politykę terroru, stąd nikt nie odważył się nigdy przeciwstawić jego samouwielbieniu i głupocie. Jeżeli pojawiały się jakieś krytyczne głosy o cesarzu to tylko za jego plecami, w zaufanym gronie, z dala od dworu lub w poufnych listach, upewniając się wcześniej, że nigdy nie trafią w ręce ,,boskiego”. Jedyną osobą, która pozwalała sobie na drwiny z Nerona był jego doradca - Petroniusz. Sam cesarz był zbyt próżny i naiwny, by pojąć ironiczne wypowiedzi swego dworzanina, ale inni doskonale zdawali sobie...

Podobne wypracowania