Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Henryk Sienkiewicz „Szkice węglem” - charakterystyka Zołzikiewicza

Zołzikiewicz był młodym pisarzem gminnym we wsi Barania Głowa. Nosił kozią bródkę i zawsze wypomadowane włosy. Ubierał się w brudne i znoszone ubrania, dłubał w nosie. Swoim niechlujnym wyglądem odpychał kobiety.

Zołzikiewicz uważał się za człowieka wykształconego, jednak doszedł jedynie do drugiej klasy gimnazjum. Nie był pilnym uczniem. Przerwał edukację, by „walczyć” w powstaniu styczniowym, w którym tak naprawdę nie brał udziału, poza heroicznym skokiem przez płot. Bohater noweli wykorzystywał swoją przewagę nad chłopami, donosił albo szantażował wszystkich. Był najniższym urzędnikiem w carskiej administracji, mimo to ludzie go szanowali. Miał bardzo duży wpływ na władzę w gminie. Pogardzał wójtem Burakiem, podporządkował go sobie.

Chłopi uważali pisarza za wykształconego i inteligentnego człowieka, a dworzanie pogardzali nim. Skorabiewscy i Ościeszyńcy przyjmowali go tylko wtedy, gdy był im potrzebny. Zołzikiewicz nie robił niczego za darmo, chętnie przyjmował łapówki. Mężczyzna umiał się wypowiadać publicznie, czym zaskarbił sobie sympatię mieszkańców Baraniej Głowy. Używał pseudo-urzędowego języka, którego chłopi nie rozumieli. Był intrygantem i manipulatorem. Gardził chłopami i wykorzystywał ich nieznajomość...

Podobne wypracowania