Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Polska rzeczywistość w „Przedwiośniu” Stefana Żeromskiego

W 1918 roku Polska po latach ciężkiej niewoli odzyskała upragnioną wolność. Spadała ona ludziom jak ,,z nieba”. Pełni wiary w przyszłość stanęli przed ogromnie trudnym zadaniem: należało nadrobić stracony czas i dogonić rozwinięte państwa europejskie, uzdrowić gospodarkę, uspokoić sytuację wewnętrzną i zespolić rozbity przez lata kraj w jeden, dobrze funkcjonujący organizm. Problemy zaczęły się szybko piętrzyć. Okazało się bowiem, że postawione przed młodą ojczyzną cele są szalenie ciężkie do realizacji.

Żeromski w ,,Przedwiośniu” kreśli bardzo wymowny obraz polskiej rzeczywistości początku wieku XIX. Są to nierzadko naturalistyczne, przerażające swą brzydotą i nędzą sceny z życia przeciętnego mieszkańca odrodzonego kraju. Cezary pełen nadziei, że ujrzy nowoczesne, cudowne, szklane domy, o których tyle słyszał z opowiadań ojca, konfrontuje swoje wyobrażenia z szarą, nędzną rzeczywistością polską. Po przekroczeniu granicy widzi: ,,ohydne budynki, stawiane jak to mówią psim swędem, z najtańszego materiału, kryte papą, którą wiatr poobdzierał, a zimowe pluchy podziurawiły doszczętnie”. Bohater jako człowiek z zewnątrz, nieprzesiąknięty narodowymi mitami, romantycznym mesjanizmem, bez całego polskiego bagażu historii i wielkiej przeszłości...

Podobne wypracowania