Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Rimbaud „Statek pijany” - symbolizm w utworze

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Symbolizm w utworze „Statek pijany” można odczytywać przez pryzmat okoliczności, w jakich ten wiersz został napisany. Młody Rimbaud, francuski poeta przekraczający obowiązujące konwencje i normy obyczajowe napisał ten wiersz i załączył go w liście do przyjaciela - Paula Verlaina. W utworze Rimbaud porusza problematykę egzystencjalną.

Wiersz „Statek pijany” to jeden z najdłuższych utworów Rimbauda, jest zbudowany ze stu wersów. Poemat opowiada o historii statku, który wypłynął na szerokie wody. Osiągnięcie tego kosztowało go wiele wysiłku. Dzięki uwolnieniu się z uwięzi cum statek może podziwiać piękne widoki. Zostają one przedstawione czytelnikowi za pomocą rozbudowanych metafor: „noc zieloną wśród śniegów olśnienia” czy „żeglarzom otwarte niebo szalejące”. Jednak - kiedy niezwykłe wizje znikają - na pierwszy plan wysuwa się strach i pragnienie śmierci. W utworze zostają skontrastowane dwie rzeczywistości: bezpieczna, znajdująca się na lądzie kałuża, po której dzieci puszczają statki oraz bezkresny ogrom oceanu, po którym pływają okręty.

Utwór „Statek pijany” jest przepełniony symboliką. Podmiotem lirycznym jest statek, którego należy utożsamiać z samym poetą. Szerokie wody oceanu, na które udało mu się wypłynąć, to niczym nieskrępowana wolność. Wolność pojmowana zarówno jako możliwość wędrówki i przemierzania kontynentów, spotkań z innymi cywilizacjami, ale także wolność myśli i słowa. Ponadto warto zwrócić uwagę że kałuża (błoto) oznacza obszar spokojny i bezpieczny, tak więc mamy konfrontację pragnień (szerokie wody wolności) i rzeczywistości (pragnienie ustabilizowanego życia na lądzie, wolności ograniczonej, ale za to bezpiecznej).  Tytułowe pijaństwo statku należy zrozumieć jako powolne nabieranie wody przez okręt - a więc powolne otrzymywanie coraz to większej, a przez to niebezpieczniejszej, wolności.

\Rimbaud to poeta przeklęty, niezrozumiały przez osoby ze swojej epoki. Dopiero potomni niektóre z jego utworów traktowali jako inspirację. Wędrowiec po pustkowiach życia - w sensie geograficznym i metafizycznym, anarchista, poszukiwacz szczęścia i wolności.

Podobne wypracowania