Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Kornel Ujejski - biografia, życiorys

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Często nazywa się Kornela Ujejskiego ostatnim wielkim poetą romantyzmu. Samo to określenie świadczy o randze, jaką nadaje się temu polskiemu pisarzowi. Zamykając okres romantyzmu w polskiej literaturze, jego twórczość musi być w jakiś sposób wyjątkowa i charakterystyczna, skoro została postawiona jako cezura. Nie tylko zresztą twórczość, ale także życiowe poglądy predestynują Ujejskiego do zajmowania stanowiska ostatniego prawdziwego romantyka Rzeczpospolitej. Po nim nikt już nie wykazywał się tak dużą bezkompromisowością i stałością w wyznawanych poglądach rodem z romantyzmu. Czasem ich radykalizm był nieco przesadzony, jednak determinacja w ich propagowaniu z pewnością zasługuje na szacunek.

Ujejski urodził się w 1823 roku w bogatej rodzinie mającej korzenie szlacheckie oraz posiadającej spore ilości ziemi. Dzięki zamożności i pozycji Ujejscy mogli pozwolić sobie na zatrudnienie prywatnego guwernera, dlatego Kornel pierwsze lata edukacji odbywał w domu. Później dopiero poszedł do regularnej  szkoły, do której uczęszczał najpierw w Buczaczu, a następnie we Lwowie. Właśnie to miasto znacząco wpłynęło na późniejszy dorobek literacki Ujejskiego, a także na jego światopogląd. Poznał on bowiem szereg osób, które ukształtowały jego pojmowanie świata oraz kręgosłup moralny. Na początku pisarz zaznajomił się z Wincentym Polem – innym poetą doby romantyzmu oraz z Leszkiem Dunin Borkowskim.

Lwów to jednak nie jedyne miasto, które znacząco wpłynęło na twórczość Ujejskiego. Także osoby poznane w Warszawie, do której udał się w 1844, sprawiły, że podjął się twórczości literackiej oraz zainteresował się tematyką patriotyczną. Byli to: historyk August Bielowski, literat i wydawca Kazimierz Wóycicki, rzeźbiarz i poeta Teofil Lenartowicz oraz krytyk literacki i satyryk August Wilkoński. Lata 1940-1945 przynoszą dwa tomiki poetyckie Kornela Ujejskiego: „Kwiaty bez woni” oraz „Zwiędłe liście”. Poeta pisze je w swoim majątku we wsi Lubsza. Jednak już dwa lata później Ujejski daje się za granicę. Podróż ta również obfituje w nowe i ciekawe znajomości. Podróżując przez Belgię i Francję, Ujejski zaznajamia się z takimi sławami jak Joachim Lelewel, Juliusz Słowacki czy Fryderyk Chopin.

Rok później, a więc w 1948 roku, przebywając w Paryżu, aktywnie bierze udział w paryskiej rewolucji lutowej, które to wydarzenia przyczyniły się potem do genezy Wiosny Ludów, czyli zrywów wolnościowych obserwowanych na terenie całej Europy. W tym samym Ujejski roku udaje się także do Lwowa, by wziąć udział w tamtejszej rewolucji. W tym czasie poeta pisze pieśń pt.: „Z dymem pożarów”, która była bardzo popularna w okresie Wiosny Ludów i stała się słynna także w powstaniu styczniowym. W wydarzeniach poeta jednak nie brał udziału. Ujejski pisze jednak „Do Moskali” – wiersze patriotyczne skierowane do oficerów rosyjskich, którzy popierali wolnościowe dążenia Polaków. Niestety, twórczość ta nie spotkała się z przychylnym przyjęciem przez władze. W wyniku procesu Ujejski został skazany na areszt oraz grzywnę pieniężną, jego spuścizna została także skonfiskowana.

Kiedy powstanie styczniowe upadło, Ujejski aktywnie włączał się w działalność polityczną. Uczestniczył w obradach Rady Państwa w Wiedniu, brał udział w uroczystościach publicznych, był przeciwnikiem konserwatywnych ugrupowań politycznych, np. tzw. Stańczyków. Od 1880 roku jego stan zdrowia pogarszał się, mimo to zmieniał on kilka razy miejsce zamieszkania. Ze Lwowa przeniósł się do miejscowości Tomaszowce, a następnie do Pawłowa. Ujejski umiera w 1897 roku.

Poezja Ujejskiego zgromadzona m.in. w tomach „Skargi Jeremiego” czy „Melodie biblijne” utrzymana jest w religijnym, profetycznym nastroju. Ma to związek z sektą Koła Sprawy Bożej, a więc ugrupowaniem założonym przez Andrzeja Towiańskiego, który szerzył pogląd, iż Polska ma do zrealizowania misję przybliżania Królestwa Bożego. Poezja Ujejskiego powiązana była z tego typu ideami i często konstruowana na kształt modlitw lub psalmów.

Podobne wypracowania