Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Szymon Szymonowic „Żeńcy” - charakterystyka sielanki na podstawie „Żeńców”

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Szymon Szymonowic zatytułował swój zbiór idylli „Sielanki”. Nazwa ta wywodzi się od słowa „sioło”, czyli wieś. Sielanka oznaczałaby więc utwór o tematyce wiejskiej. Jednak z czasem, przyjęła się ona jako nazwa gatunkowa, odnosząca się do idylli czy bukoliki. Szymonowic korzysta z bogatej tradycji literackiej, wnosząc jednocześnie nowe cechy do uznanego gatunku. Wyraźna jest tu tendencja zmierzająca ku realistycznemu, a jednocześnie wyidealizowanemu obrazowaniu wsi.

Jako gatunek sielanka ma wielowiekową tradycję. Jej początki sięgają antycznej literatury greckiej. W III wieku p.n.e. sielanki tworzył Teokryt. Jego utwory cechowały się realizmem w ujęciu krajobrazów i przeżyć bohaterów. Niewątpliwie twórczość Teokryta była Szymonowicowi doskonale znana i stanowiła dlań inspirację, podobnie jak bukoliki Wergiliusza. Rzymski poeta nie dbał o realizm, jego sielanki zmierzały do ukazania świata takim, jakim pragnął go wiedzieć. Rzeczywistość została wyidealizowana, krajobraz, praca, uczucia, wszystko miało być doskonałe. Dzieła Wergiliusza miały zasadniczy wpływ na formowanie się sielanki jako gatunku. Idealizacja, ukazywanie wsi jako Arkadii, krainy niezmąconego szczęścia stało się cechą rozpoznawczą sielanki,...

Podobne wypracowania