Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska „Czas, krawiec kulawy” - interpretacja i analiza wiersza

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

„Czas, krawiec kulawy” to wiersz Marii Pawlikowskiej–Jasnorzewskiej, który ukazał się w 1922 roku, wchodząc w skład tomu „Niebieskie migdały”. Czas zostaje porównany w nim do starego krawca, który z różnobarwnych materiałów szyje tkaninę życia.

Utwór jest przykładem liryki pośredniej, sytuacyjnej. Przedstawiona zostaje wizyta podmiotu lirycznego w pracowni krawca. Dzieło składa się z trzech nieregularnych strof. Pierwsza liczy jedenaście wersów. Druga składa się z czterech wersów, a trzecia z dwóch. Rymy w wierszu są parzyste, z wyjątkiem wersów 13 i 15, w których odnaleźć można rymy przeplatające. Dominującymi środkami stylistycznymi są epitety i porównania. Główną metaforą utworu jest zestawienie Czasu z kulawym krawcem. Przez to starzec z chińskim wąsem staje się kimś wyjątkowym, a Czas zyskuje ludzkie cechy, można podjąć z nim próbę negocjacji.

Sytuacje i zdarzenia, które spotykają nas w życiu zostają porównane do wielobarwnego materiału. To z niego wszechpotężny krawiec, którym jest właśnie Czas, szyje dla nas odzienie. Podmiot liryczny udaje się do pracowni potężnego rzemieślnika, by dobić z nim targu. Pragnie,...

Podobne wypracowania