Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Adam Mickiewicz „Dziady” cz. III - charakterystyka Konrada

Konrad jest kontynuacją postaci Gustawa z czwartej części „Dziadów” Adama Mickiewicza. Za sprawą nieudanej miłości przechodzi on w murach więzienia metamorfozę - staje się bohaterem romantycznym, którego pragnieniem jest mieć „rząd dusz”.

Ten blady mężczyzna sprawia na współwięźniach wrażenie nieobecnego. Kilkakrotnie traci nawet przytomność, a duch jego jest gdzieś daleko poza celą - prowadzi starcie z Bogiem. Konrad buntuje się przeciwko Najwyższemu. Nie wyraża zgody na to, by Polska ze wspaniałego kraju stała się niewolnikiem zaborców. W Wigilię Bożego Narodzenia śpiewa on demoniczną pieśń: „zemsta, zemsta, zemsta na wroga, / Z Bogiem i choćby mimo Boga!”. Słowa te świadczą o tym, że bohater będzie działał niezależnie od boskiego wsparcia. Chęć czynu jest w nim tak silna, że dominuje nad całą osobą.

Bunt Konrada jest doskonałym dowodem jego pychy. Z jego ust często padają wypowiedzi, które są tego potwierdzeniem. „Jam tu, jam, przybył, widzisz, jaka ma potęga!” - bohater nie tylko przeciwstawia się Najwyższemu, ale także pragnie postawić się najwyżej w hierarchii wszystkich bytów. Tak właśnie jest w wielkiej improwizacji, kiedy Konrad na początku uznaje, że jest równy...

Podobne wypracowania