Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Rewolucja lutowa - przyczyny, przebieg, skutki. Upadek caratu w Rosji

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Rewolucją lutową nazywa się w historii wydarzenia z marca 1917 roku, które doprowadziły do abdykacji cara oraz stały się przyczynkiem do najważniejsze rewolucji w historii Rosji - rewolucji październikowej. Wyjaśnienie nazwy jest bardzo proste: w owym czasie w państwie Mikołaja II nadal obowiązywał kalendarz juliański.

Przyczyn wybuchu niepokojów społecznych w Imperium Rosyjskim było kilka. Należy pamiętać, że od roku 1914 Rosja uczestniczyła w I wojnie światowej. Konflikt ów jednak nie przynosił spodziewanych sukcesów, armia carska wciąż przegrywała, a każda bitwa była okupiona ciężkimi stratami w ludziach. Nastroje w wojsku były coraz gorsze. Zwykli obywatele także mieli dość wojny oraz ciężkich wydatków z nią związanych. Wszystko to razem tworzyło podatny grunt pod retorykę rewolucyjną.

Datą, która wyznacza początek rewolucji 1817 roku jest 3 marca. Wiąże się to ze strajkiem w najważniejszym mieście Rosji - Petersburgu, spowodowanym dramatyczną sytuacją  aprowizacyjną i faktem, że zaczynało brakować żywności. Strajk zaczął rozwijać się w błyskawicznym tempie i po kilku dniach objął wszystkie zakłady produkcyjne w mieście. Jednocześnie zaczynało dochodzić do ulicznych zamieszek, do których powstrzymania ostatecznie wysłano wojsko. 11 marca oddziały cara Mikołaja II dotarły do miasta i otworzyły ogień do protestujących obywateli. Szacuje się, że zginęło około 150 osób. Bardzo szybko okazało się, że rząd nie może liczyć na poparcie wojska, które zaczęło sprzyjać strajkującym. Poszczególne oddziały przechodziły na stronę rewolucjonistów. Miasto zostało opanowane przez buntowników, którzy demolowali budynki instytucji rządowych.

Mikołaj II zrozumiał, że nie jest w stanie stłumić rewolucji za pomocą siły, dlatego też 15 marca ogłosił swoją abdykację. Władzę w państwie miał przejąć jego brat, wielki książę Michał Aleksandrowicz. Jednak plan Mikołaja II nie spełnił się, nowy car nie przyjął korony i następnego dnia także zrzekł się praw do niej. Faktyczną władzę w państwie przejął Tymczasowy Komitet Dumy.

Mimo zmian w ustroju Imperium Rosyjskiego tak naprawdę zewnętrzna polityka państwa nie uległa większej zmianie. Nowa władza postanowiła dalej realizować sojusznicze zobowiązania wobec Ententy. Nie zakończyła więc wojny, co było jednym z najważniejszych postulatów buntowników. Kolejne klęski na froncie wraz z wrastającymi wpływami bolszewików sprawiły, że kilka miesięcy po rewolucji lutowej miała miejsce druga, najważniejsza w historii Rosji - rewolucja październikowa.

Podobne wypracowania