Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Wacław Berent „Próchno” - wizerunek młodopolskich artystów przedstawiony w powieści. Opracowanie

Powieść Wacława Berenta pt.: „Próchno” ukazała się w formie książkowej w 1903 roku. Jej fabuła i najważniejsze wątki zostały w dużej mierze zainspirowane teoriami niemieckiego filozofa, Fryderyka Nietzsche, na temat charakteru współczesnego artysty i jego roli w społeczeństwie, Berent czerpał także niewątpliwie z założeń w dużej mierze biograficznej powieści Stanisława Przybyszewskiego o artystach pt.: „Synowie ziemi”, jego zamiarem była jednak znacznie głębsza analiza zagadnienia, jakim na przełomie wieków stał się wizerunek twórczego indywidualisty.

Berent posłużył się tutaj powszechnie eksploatowanymi w epoce Młodej Polski „mitologiami artysty”, prezentując siatkę pięciu symboli jego kondycji: Ikara, Narcyza, artysty związanego ze Świętym Źródłem lub Wieżą z Kości Słoniowej, a także nietzscheańskiego modelu połowiczności człowieka sztuki.

Borowski zdaje się najpełniej odpowiadać idei artysty związanego ze Świętym Źródłem (rozumianym jako dotknięcie spraw przyziemnych), którą realizuje poprzez zawarcie małżeństwa z Zosią, powodującego stopniowe zatracenie zdolności kreowania postaci scenicznych, co wskazuje na to, iż sfera prywatna i powinność człowieka sztuki nie dają się pogodzić....

Podobne wypracowania