Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Kazimierz Przerwa-Tetmajer „Anioł Pański” - interpretacja, opracowanie

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Wiersz „Anioł Pański” powstał w 1898 roku i został włączony do III tomu poezji Kazimierza Przerwy-Tetmajera, stając się jednym z najpopularniejszych utworów młodopolskiego poety. Tytuł oraz motyw przewodni utworu odnoszą się do odmawianej do dzisiaj modlitwy „Anioł Pański”. Kiedyś ludność przestrzegała odmawiania jej i przerywała prace o wyznaczonych godzinach rano, w południe i wieczorem, by oddać szacunek Bogu.

Przerwa-Tetmajer jest mistrzem budowania nastroju. Potrafi on oddać spokojne letnie południe w leśnej gęstwinie („W lesie”), ciężki, namiętny nastrój alkowy („Lubię, kiedy kobieta...”) czy dekadencką atmosferę pesymizmu („Nie wierzę w nic”). W omawianym wierszu poeta stawia na melancholię, której nastrój uzyskuje przede wszystkim poprzez umiejętnie budowany krajobraz. Opis przedstawia nam spersonifikowane uczucia, które są „odpowiedzialne” za nastrój smutku i zadumy panujący w wierszu. Pojawia się więc „Osmętnica”, która kojarzy się z jakimś przedchrześcijańskim bóstwem, które swoim przyjściem zmienia krajobraz świata na smutny i ponury: „Idzie po polach, smutek sieje (...)”, „(...) cień, zasępienie...

Podobne wypracowania