Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Elżbieta II - biografia, życiorys

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Elżbieta II, czyli Elizabeth Alexandra Mary, urodzona w 1926 roku jest obecnie panującą królową angielską. Ponadto w jej władaniu pozostaje kilkanaście innych państw, takich jak Jamajka, Kanada, Nowa Zelandia czy Papua-Nowa Gwinea.

Rodzicami przyszłej królowej była para królewska Jerzy VI oraz Elżbieta Bowes-Lyon, a mała Elżbieta nie była najbardziej prawdopodobną sukcesorką brytyjskiego tronu, gdyż zajmowała miejsce dopiero po swoim wujku, księciu Walii oraz swoim ojcu. Odebrała wykształcenie ograniczające się do wiadomości z zakresu podstaw historii, geografii oraz Biblii. Czas spędzała w małym gronie, z siostrą oraz guwernantkami.

Od dziecka Elżbieta przejawiała cechy charakteru, które przydały się jej potem jako królowej – była sumienna, obowiązkowa, poważna i spokojna. Kiedy miała dziesięć lat, po wielu perturbacjach, była pierwszą osobą po swoim ojcu, która mogła objąć tron. Jako nastolatka poszerzała swoją wiedzę i doświadczanie. Na własną prośbę wstąpiła do szkoły wojskowej, w której uzyskała stopień kapitana. W 1939 roku Elżbieta poznała Filipa – oficera mającego korzenie grecko-duńsko-niemieckie. Młoda dziewczyna zakochała się ze wzajemnością w Filipie, jednak rodzina była przeciwna temu związkowi ze względu na niewystarczające pochodzenie młodzieńca. Mimo to para zaręczyła się w lipcu 1947 roku i wzięła ślub w listopadzie tego samego roku.

Rok później małżonkowie doczekali się pierwszego potomka – Karola – który dziś jest księciem Walii. Później Elżbieta urodziła jeszcze Annę (dzisiejszą Księżną Królewską), Andrzeja (dzisiejszego księcia Yorku) oraz Edwarda (dzisiejszego hrabię Wessex).

Lata 50. to czas wielu podróży, uroczystości i wizyt w różnych państwach świata. Elżbieta formalnie przejęła koronę królewską w 1952 roku, kiedy to zmarł na raka gardła jej ojciec – Jerzy VI. 2 czerwca 1953 roku odbyła się uroczysta koronacja królowej Elżbiety. Okazała się ona królową lubiącą i ceniącą podróże. Odwiedziła wiele państw świata, była pierwszą monarchinią, która odbyła podróż dookoła globu. Jednak na czas panowania królowej matki przypadł rozpad Imperium Brytyjskiego, gdyż wiele państw uzyskało wówczas niepodległość. Były to m.in. Nigeria, Kenia, Malta, Barbados, Bahamy, Belize.

Elżbieta wielokrotnie wykazywała się odwagą i niezłomnością charakteru. Nigdy nie wnosiła o dodatkową ochronę lub nie chciała spotkać się z przedstawicielem jakiegoś państwa ze względu na duże prawdopodobieństwo zamachu. Nie wyraża także własnego zdania na tematy polityczne ze względu na to, iż jest ona monarchą konstytucyjnym. Przejawia jednak sympatie lub antypatie względem niektórych spraw lub polityków. Wiadomo, że nie pozostawała ona w dobrych relacjach z Margaret Thatcher oraz życzliwie odnosiła się do jedności Kanady. Znana jest także religijność królowej, która według prawa jest zwierzchnikiem kościoła w Anglii. Nie cofa się jednak przed spotkaniami z przedstawicielami innych wyznań.

Choć przez lata nie popierała niektórych wyborów życiowych swoich potomków (np. małżeństwa swojego syna Karola z Camillą Parker-Bowles), to z czasem nauczyła się tolerować sprawy osobiste dzieci.

Królowa jest jednym z najdłużej panujących monarchów. W 2015 roku stanie się ona najdłużej panującą osobą w Wielkiej Brytanii. Mimo że jest kobietą o dość dużej krzepkości i zdrowiu, wiek Elżbiety pozostawia miejsce na postępujące choroby i niedomagania. Do tej pory jednak Elżbieta ze wszystkimi niedyspozycjami radziła sobie dosyć dobrze.

Jest ona bardzo lubiana przez społeczeństwo, gdyż pomimo swojego tytułu, stara się stwarzać wizerunek przyjaznej władczyni. Uwielbia psy, interesuje się nowoczesnymi mediami. Odebrała wiele medali i odznaczeń. Nadała ona tytuły szlacheckie takim osobom popkultury jak Elton John, Anthony Hopkins czy Elizabeth Taylor. Jest obecna w kulturze, stając się bohaterka książek, piosenek oraz innych dzieł współczesnych mediów.

Podobne wypracowania