Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Bolesław Leśmian „Piła” - interpretacja i analiza utworu

„Piła” to wiersz Bolesława Leśmiana, który ukazał się w tomie „Łąka” w roku 1920. Podobnie jak w innych utworach tego poety, tak i w tym pojawia się postać wywodząca się z krainy wyobraźni i fantastyki - tytułowa piła.

Wiersz napisany został dystychem, rymującym się parzyście. Liczba sylab w poszczególnych wersach jest równa - wynosi 14 (8+6). Warstwa stylistyczna utworu jest rozbudowana. Już od początku uwagę przykuwa ludowa stylizacja języka. Wskazują na to wyrażenia takie jak chociażby „ćmiak”, „dyny moje dyny”. Jest to typ liryki pośredniej sytuacyjnej, charakterystyczny dla wielu utworów Leśmiana. Podmiot liryczny pełni funkcję narratora, relacjonującego wydarzenia. Pojawiają się liczne epitety, porównania („całował, jak nikt nie całuje”, „od miłości łka, jak od niedoli”), metafory („pocałunki uzbrojone w ostrą stal”) oraz personifikacja (uosobienie piły). Brzmienie tekstu jest bardzo rytmiczne, jednak nie tylko z powodu regularnej budowy i rymów, ale także przez zabiegi takie jak paralelizm składniowy („Błysk - niedobłysk na wybłysku”) oraz instrumentację głoskową (zagęszczenie podobnie brzmiących głosek - „Poszarpała go pieszczotą...

Podobne wypracowania