Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Jan Kasprowicz „Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach” - interpretacja, opracowanie, środki stylistyczne

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Cykl czterech sonetów pt.: „Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach” wprowadza nas w kolejny etap twórczości Jana Kasprowicza. Po naturalistycznych, pełnych prawdy życiowej obrazkach rozpoczyna się przełom w jego poezji – poeta odchodzi od poetyki realizmu na rzecz nowatorskich rozwiązań, tendencji modernistycznych.

Tytułowe „Ciemne Smreczyny” to dolina w Tatrach Słowackich. Sonety ukazują właśnie tatrzański pejzaż uchwycony w różnych impresjach. Wszystkie utwory łączy obecność krzaku dzikiej róży, rosnącego niedaleko powalonej przez burzę limby.

Pierwszy sonet ukazuje tytułową różę, której „pąs krwawy” rzuca cień na trawy. Nieopodal wznosi się turnia, kosodrzewiny porastają skały. Krzak róży „przytula” się do zimnej ściany skalnej. Poeta personifikuje kwiat: czuje się on samotny, opuszczony, boi się i szuka ochrony w bezpiecznym zaciszu skał. Ostatnia strofa pierwszego sonetu wprowadza kolejną ważną figurę cyklu: próchniejącą limbę, która spoczywa zwalona obok krzaku dzikiej róży.

Kolejny obrazuje las Smreczyński spowity promieniami słońca, tonący w błękicie nieba. Wszystko tonie we mgle, daje się słyszeć jakieś dziwne wzdychania,...

Podobne wypracowania