Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Znaczenie Wielkiej Improwizacji z III części „Dziadów” Adama Mickiewicza

Wielka Improwizacja to bodaj najsłynniejszy fragment III części „Dziadów”. Ten natchniony monolog romantycznego poety jest przykładem niezwykłego kunsztu artystycznego Mickiewicza. Jednocześnie zawarte w nim zostały ważne dla całego dzieła idee: motyw narodowowyzwoleńczy, motyw buntu i konflikt między uczuciem a rozumem. Ponadto, ze słów Konrada wyłania się wątek prometeizmu, a w scenie widzenia księdza Piotra zostaje przedstawione zagadnienie mesjanizmu. Natchniona improwizacja, pełna bluźnierstw, kończąca się omdleniem wieszcza, ukazuje kryzys romantycznej koncepcji poety i poezji.

Konrad jest indywidualistą, geniuszem, samotnikiem. Jego postać uosabia ideę poezji romantycznej, a jego ostateczny upadek symbolizuje jej kryzys. Jako poeta, Konrad czuje się samotny i niezrozumiany. Ludzie nie są w stanie pojąć znaczenia jego słów:

„Gdzie człowiek, co z mej pieśni całą myśl wysłucha,/ Obejmie okiem wszystkie promienie jej ducha?/ Nieszczęsny, kto dla ludzi głos i język trudzi”.

Talent poetycki wynosi go ponad innych, daje mu nieśmiertelność. Konrad głosi swą miłość do całego narodu, gotów jest wziąć na swe barki wszystkie jego cierpienia. Jednocześnie z jego słów można wyczytać cień pogardy dla zwykłych...

Podobne wypracowania