Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Hanka Ordonówna - biografia, życiorys

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Hanka Ordonówna jest polską aktorką, tancerką i poetką żyjącą w XX wieku. Urodziła się w 1902 roku w rodzinie kolejarza. Od najmłodszych lat miała kontakt ze sztuką, głównie z baletem i teatrem. Prawdziwe imiona i nazwisko artystki brzmią Maria Anna Tyszkiewicz.

Hanka Ordonówna jest znana ze swoich teatralnych i kabaretowych ról. Jej wygląd sceniczny (artystka nosiła awangardowe kapelusze, wydekoltowane sukienki i zakładała spodnie) był determinowany przez emocjonalną i charyzmatyczną osobowość. Debiutowała w 1915 roku na scenie warszawskiego Teatru Wielkiego. Kilka lat później występowała jako piosenkarka w kabarecie „Qui pro Quo”.

Aktorka wykształciła swój indywidualny styl artystyczny. W okresie międzywojennym występowała nie tylko w polskich, ale także europejskich miastach, śpiewając często napisane osobiście piosenki. Przepustką do artystycznego świata - i jednocześnie piosenką, która Hance Ordonównie przyniosła światową sławę był utwór „Miłość Ci wszystko wybaczy”. Artystka wykonała go w filmie „Szpieg w masce” w 1933 roku.

Piosenkarka w 1931 roku wyszła za mąż za hrabiego Michała Tyszkiewicza. Wstąpienie w związek małżeński nie zatrzymało kariery piosenkarki - wprost przeciwnie, Hanka Ordonówna w dalszym ciągu pojawia się na scenie. W związku z koncertami przez pewien okres podróżuje po Stanach Zjednoczonych. Wówczas po raz pierwszy artystka zapada na chorobę płuc. Wybuch II Wojny Światowej zastaje ją w Polsce, a trudne warunki życiowe (poetka była więziona na Pawiaku, przesłuchiwana przez NKWD, wymieniona do łagru) powodują nasilenie się choroby.

Artystka nie była bierną obserwatorką okrutnej rzeczywistości; stara się wnosić do niej okruchy sztuki i dobra. Hanka Ordonówna grała w Polskim Teatrze Dramatycznym, organizowała teatr w Trocku, dawała koncerty dla żołnierzy. Ponadto zajmowała się osieroconymi dziećmi, a także wywoziła z ZSSR dzieci deportowanych rodzin.  

Zmarła w 1950 roku w Bejrucie. W mieście tym przebywała wraz z mężem przez kilka lat przed śmiercią - znalazła się w nim w związku z leczeniem postępującej choroby płuc i zaawansowanej gruźlicy. Jej grób - od 1990 roku - znajduje się na warszawskich Powiązkach.

Podobne wypracowania