Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Starożytny Rzym - Rzym w wieku VI-V p.n.e.

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Zakończenie okresu przedmiejskiego w dziejach Rzymu równoznaczny z powstaniem miasta datuje się na rok 753 p.n.e. W pierwszych latach swojego istnienia Rzym był królestwem, którym wg tradycji rządziło siedmiu królów. O ile co do autentyczności pierwszych czterech historycy mają często wątpliwości to panowanie Tarkwiniuszów jest już potwierdzone źródłowo.

Tarkwiniusz Stary rozpoczął swoje rządu w roku 616 p.n.e. i sprawował je nieprzerwanie do roku 578 p.n.e. kiedy to został zamordowany w wyniku spisku, któremu przewodził syn poprzedniego króla Ankusa Marcjusza. Najważniejszym osiągnięciem panowania pierwszego z Tarkwiniuszów na tronie rzymski było niewątpliwie melioracja oraz osuszenie przy pomocy zbudowanego specjalnie w tym celu kanału Cloaca Maxima bagna, na którym w przyszłości powstało słynne forum Romanum. Jego następca, Serwiusz Tuliusz (578-534 p.n.e.) przeszedł do historii głównie jako reformator armii oraz budowniczy murów okalających miasto. Okres królewski w dziejach Rzymu kończy panowanie Tarkwiniusza Pysznego, którego to ostatecznie wygnano z miasta w roku 509 p.n.e. wprowadzając tym samym Republikę w Rzymie.

Z rokiem 509 p.n.e. wiążą się również trzy inne, ważne w dziejach Rzymu daty: zakończenie budowy światyni Jowisza na Kapitolu, reformę kalendarza oraz wprowadzenie urzędników eponimicznych (określających rok i czuwających nad kalendarzem).

Druga połowa VI w. p.n.e. to również okres, w którym powoli zaczęły wykształcać się w społeczeństwie rzymskim (populus Romanus) dwa podstawowe stany: patrycjusze oraz plebejusze. Patrycjusze ze względu na swoje bogactwo stanowili warstwę o początku uprzywilejowaną. Wywodzili się najprawdopodobniej od dawnej organizacji rodowej a w wojsku służyli jak ekwici (jeźdźcy), ponieważ ich jako nielicznych stać było na utrzymanie konia. Plebejusze z kolei dysponowali z reguły mniejszymi majątkami ziemskimi przez co ich pozycja polityczna na starcie niższa. W wojsku stanowili natomiast zdecydowaną większość służąc jako piechota.

Wpływy polityczne plebejuszów były systematycznie ograniczane przez warstwę rządzącą. Konflikt plebejuszy z patrycjuszami zdominował dzieje rodzącej się dopiero republiki rzymskiej na przełomie VI i V w p.n.e. Niezadowoleni ze swojego znikomego wpływu na politykę plebejusze dokonali tzw. pierwszej secesji w roku 494 p.n.e. kiedy to planowali nawet opuścić miasto i założyć swoje oddzielne państwo. Około roku 486 p.n.e. stan patrycjuszowski został zamknięty a plebejusze zostali pozbawieni zasadniczych przywilejów i praw politycznych i społecznych tj. czynne i bierne prawo wyborcze (ius suffragii i ius honorum), dowolność w zawieraniu związków małżeńskich również z patrycjuszami czy prawo pełnej posiadania i nabywania ziemi (ius commercii). Zadośćuczynić żądaniom plebejuszy miało być poniekąd wprowadzenie urzędu trybuna ludowego, zarezerwowanego tylko dla tego stanu na początku V w. p.n.e. Trybunowie (początkowo 2, potem nawet 10) posiadali osobistą nietykalność oraz szereg uprawnień czyniących ich obrońcami plebsu przed uciskiem i wyzyskiem ze strony klasy rządzącej.

Precedensowym w dziejach Rzymu wydarzeniem, które wynikało bezpośrednio z konfliktu plebejuszów z patrycjuszami było skodyfikowanie praw obejmujących ustawodawstwo karne i cywilne w roku 449 p.n.e. Przybrało ono formę XII tablic spisanych przez specjalnie do tego celu powołaną komisję decemwirów. Prawo XII tablic sankcjonowała kwestię własności prywatnej (system kar za kradzieże i podpalenia), długów (wprowadzając niewolę w przypadku jego nie spłacenia), lichwy (ograniczenie procederu) oraz wiele innych. Wkrótce po uchwaleniu nowych praw na wniosek konsula Kanulejusza zezwolono ponownie na zawieranie mieszanych (pod względem statusu społecznego) małżeństw.

Podobne wypracowania