Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Parlamentaryzm szlachecki. Sejmy i sejmiki w Polsce XVI-XVIII w.

Polska w XVI wieku była państwem stanowym o ściśle ustrukturyzowanej hierarchii społecznej. Uprzywilejowaną pozycję w owym czasie miał stan szlachecki. Polska szlachta była bardzo zróżnicowana pod względem posiadanych dóbr i majątków. Szlachta dzieliła się na tzw. gołotę, posesjonatów i szlachtę służebną. Posesjonaci byli najbogatsi, posiadali tzw. królewszczyzny – ziemię, którą dzierżawili dożywotnio.

W XVI wieku szlachta zaczęła przeszkadzać w skupianiu władzy w jednej ręce, była przeciwna łączeniu urzędów. Obawiano się więc wzrostu znaczenia magnatów w państwie. Na sejmie radomskim w 1505 r. wprowadzono tzw. konstytucję nihil novi („nic nowego”), która gwarantowała szlachcie, że król bez zgody sejmu i senatu nie może wprowadzić ani też podjąć żadnych daleko idących zmian w kwestiach publicznych i szlacheckich. W 1506 r. został wydrukowany Statut Łaskiego, czyli zbiór praw. Szlachta miała jednak większe aspiracje polityczne, co przełożyło się na bardziej swobodne i intensywne działanie sejmików i sejmów. Przywilej szlachecki tzw. nieszawski z 1454 r. dawał szlachcie wpływ na rządy w Polsce. Kwestie podatkowe i wojskowe należały do sejmików ziemskich, które...

Podobne wypracowania