Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Alfred Hitchcock - biografia, życiorys

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Brytyjski reżyser urodził się w Londynie w 1899 roku. O jego dzieciństwie wiadomo niewiele. Uchodził za samotnika, otyłość utrudniała mu kontakty z przyjaciółmi. Późno dojrzał do związków z kobietami. W młodości Hitchcock nie interesował się filmem – studiował inżynierię. Do kina doszedł poprzez zainteresowanie fotografią.

W 1920 roku praca przy projektowaniu napisów do niemych filmów pozwoliła mu na poznanie londyńskiego środowiska filmowego. Pierwszym filmem wyreżyserowanym przez Alfreda Hitchcocka był „Lokator” nakręcony w 1926 roku. Fabuła tego filmu genialnego reżysera na stale określiła wachlarz tematów, które poruszał w swych dalszych dziełach. Reżyser skupiał się przede wszystkim na  przedstawieniu niewinnych i nieświadomych osób wplątanych w dziwne zbiegi okoliczności lub niezależne od nich wydarzenia. W twórczości artysty widać silne inspiracje literaturą Franza Kafki. Wkrótce sława pioniera thrillera psychologicznego doszła do Hollywood. O przyjazd Hitchcocka do USA zabiegał przede wszystkim David O. Selznick.

W 1956 roku artysta otrzymuje obywatelstwo amerykańskie. Pierwszym filmem wyreżyserowanym przez  Hitchcocka w Stanach była Oscarowa „Rebeka” z 1940 roku. Reżyser do końca swej kariery był związany z Hollywood. Na uwagę zasługuje film „Sznur” nakręcony w 1948 roku. Zastosowano w nim innowacyjną, ale ryzykowną, metodę kręcenia wszystkich scen z jednego miejsca. Pomimo to, film odniósł duży sukces i potrafił zbudować u widza napięcie. Hitchcock często stosował w swych filmach chwyt podglądania, czyniąc podglądaczy również z widowni. Dzieje się tak między innymi w jednym z najsławniejszych filmów reżysera, zatytułowanym „Okno na podwórze” z 1954 roku.

Hitchcock wprowadził wiele innowacji do techniki sztuki filmowej. Na pierwszy plan, prócz aktora, wysunął ruch kamery oraz sposób montażu. Znacznie poszerzył tym samym horyzonty sztuki filmowej. Był również mistrzem suspensu – często budował akcję filmu od końca, tzn. pokazywał końcową zbrodnię opierając cały film na powolnym wyjaśnianiu dlaczego do niej doszło. W wielu filmach Hitchcock pojawia się jako postać epizodyczna. Reżyser długo był niedoceniany, a nawet niezauważony przez krytyków filmowych. Jego praca reżyserska została doceniona dopiero po narodzinach głośnej francuskiej nowej fali filmowej, dla której dzieła Hitchcocka stały się główną inspiracją.

W 1968 roku reżyser otrzymał nagrodę Amerykańskiej Akademii Filmowej za jego osiągnięcia jako producenta filmowego. Alfred Hitchcock zmarł w 1980 roku w Los Angeles. Do jego najwybitniejszych filmów należą (prócz wymienionych wyżej): „Psychoza” (1960) i „Ptaki” (1963).

Podobne wypracowania