Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
unikalne i sprawdzone wypracowania

Paweł Huelle - biografia, życiorys

JUŻ 9902 WYPRACOWANIA W BAZIE!

Paweł Huelle jest polskim poetą, prozaikiem i dramaturgiem. Zajmuje się także scenografią.
Urodził się 10 września 1957 r. w Gdańsku, a jego twórczość silnie nawiązuje do tej małej ojczyzny, akcentując patriotyzm lokalny pisarza.

Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. W latach 80-tych współpracował z prasą konspiracyjną. Pracował jako dziennikarz w Biurze Informacji Prasowej „Solidarności”, a także jako wykładowca filozofii na gdańskiej Akademii Medycznej. Współpracował też z „Gazetą Wyborczą”, pisząc dla niej felietony.

W latach 1994–1999 pełnił urząd dyrektora Gdańskiego Ośrodka TVP. Nazwisko Pawła Huelle stało się głośne po ukazaniu się w 1987 r. jego debiutanckiej powieści „Weiser Dawidek” – książki, która została okrzyknięta najważniejszym debiutem dekady. W 1988 r. Huelle otrzymał za ten utwór Nagrodę Kościelskich.

Powieść opowiada o zniknięciu żydowskiego chłopca oraz prowadzonym w tej sprawie prywatnym śledztwie. Wpisuje się ona w schemat powieści detektywistycznej, lecz zawiera elementy paraboli, pełna jest metafor. Jest to jednocześnie powieść o dojrzewaniu, z wątkami politycznymi, obyczajowymi i przygodowymi, lecz także filozoficznymi. Jej wieloznaczność, mnogość możliwych interpretacji, jest jej wielką zaletą. Warto podkreślić występujące w książce nawiązania do historii biblijnych.

Książka ta została zekranizowana w 2000 r. przez Wojciecha Marczewskiego. Przetłumaczono ją m.in. na język niemiecki, hiszpański, francuski.

Motyw dociekania prawdy odnajdujemy także w kolejnych utworach Pawła Huelle: w wydanych w 1991 r. „Opowiadaniach na czas przeprowadzki” oraz w „Pierwszej miłości i innych opowiadaniach” z roku 1996. Dzieła Huellego wykorzystują z pozoru błahe zdarzenia do opowiedzenia jakiejś tajemnicy, ponadto stanowią swoisty, pośredni zapis historii autora, która zawsze związana jest z Gdańskiem, jego rodzinnym miastem.

Realia są w nich opisywane z drobiazgowością dotyczącą zarówno czasu jak i historycznego miejsca akcji. Daje się zauważyć intertekstualność tych utworów, czyli nawiązywanie do innych utworów literackich, prowadzące do pastiszu, polemiki czy aluzji (odnoszące się m.in. do Brunona Schulza i Guntera Grassa).

Niejednokrotnie zarzucano autorowi zbyt wyraźne parantele z innymi dziełami.

Podobne wypracowania